Μέτρησε η εμπειρία

Ο ΑΠΑΣ τα Φανάρια έχει αποδείξει ότι είναι μία ομάδα φτιαγμένη για μεγάλα πράγματα, ενώ φέτος, με την ανατροπή της εις βάρος της κατάστασης στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος, έδειξε σε όλους ότι μπορεί εύκολα να κάνει τα δύσκολα – εύκολα, προκειμένου να ανέβει στο πιο ψηλό σκαλοπάτι του Κυκλαδίτικου μπάσκετ.

Πορεία

Φυσικά όμως όλα έχουν μία εξήγηση… όλα από κάπου αρχίζουν. Και για τα Φανάρια όλα ξεκίνησαν πριν 5 χρόνια, όταν η ομάδα ενισχύθηκε με τους αδελφούς Χάρους (Νίκο & Γιώργο), οι οποίοι με τΙς κατάλληλες προσθήκες ποιοτικών παικτών δημιούργησαν ένα σύνολο που είχε ως κύριο χαρακτηριστικό το πάθος και τη δύναμη, βάζοντας στο Κυκλαδίτικο Μπάσκετ ένα συστατικό που μέχρι τότε δεν υπήρχε σε μεγάλο βαθμό. Το αποτέλεσμα; Μετά από δύο χρόνια άρχισαν οι διακρίσεις, αρχής γενομένης από την κατάκτηση του FinalFourτης Νάξου τη σεζόν 2011-2012. Τη σεζόν 2012-2013 η ομάδα της Απειράνθου έφτασε μέχρι τον τελικό στο f4 της Σύρου, χωρίς να καταφέρει να στεφτεί πρωταθλήτρια, πράγμα που έκανε όμως φέτος, όταν μετά από ένα κακό ξεκίνημα στην αρχή της χρονιάς, έκανε το μεγάλο comeback, πήρε μία θέση στο f4 της Σαντορίνης και τελικά στέφτηκε για 2η φορά στην ιστορία της πρωταθλήτρια ομάδα Κυκλάδων.

Ο MVP

Ο πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης της Σαντορίνης αναδείχτηκε ο Νίκος Χάρος. Για τον Νίκο που πρωτόπαιξε μπάσκετ στον ΑΟ Γαλατσίου, ήταν ακόμη μία καλή στιγμή της παιχτικής του καριέρας, καθώς μετά τις ανόδους το 2003 με τον Γκυζιακό (ΕΣΚΚΑ Β-Α) και με τον Απόλλων Αθηνών το 2007 (Γ΄- Α΄), έρχονται οι πρωτιές στις Κυκλάδες και οι προσωπικές του διακρίσεις ως παίκτης των Φαναριών. Για τον ίδιο πάντως δεν έχει τόσο σημασία η βράβευση του ως MVP, το σημαντικότερο είναι η επιτυχία της ομάδας του «Είναι σημαντικός ο τίτλος του πολυτιμότερου παίκτη αλλά αυτό που έχει περισσότερη σημασία είναι η επιτυχία της ομάδας μας. Η χρονιά δεν ξεκίνησε καλά για εμάς και είχαμε έναν κακό 1ο γύρο. Όμως το πείσμα της διοίκησης, που έφερε δύο καλούς παίκτες και πίστεψε σε εμάς, ήταν κινήσεις οι οποίες ανέτρεψαν τα δεδομένα και σήμερα μπορούμε να πούμε ότι έγινε αυτό που έπρεπε για να πάρουμε το πρωτάθλημα».

Ψύχραιμοι

Στο κατάμεστο κλειστό του ΔΑΠΠΟΣ η υπόθεση διεκδίκηση τίτλος κόντρα σε μία ποιοτική ομάδα όπως είναι ο Πανιώνιος σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όμως τα Φανάρια όπως είπαμε και πριν έδειξε ομάδα που είναι φτιαγμένη και για δύσκολες καταστάσεις. Οι 2 πόντοι που κρίθηκε ο τελικός δείχνουν τον βαθμό δυσκολίας. Πιο ήταν το μυστικό για τα Φανάρια, πιο ήταν το συστατικό της νίκης; «Ήταν μία πάρα πολύ καλή διοργάνωση, ίσως η καλύτερη που έχει γίνει. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους διοργανωτές. Όσο αφορά τον τελικό, ήμασταν συνεχώς μπροστά στο σκορ μέχρι την 4η περίοδο, όπου ο Πανιώνιος προηγήθηκε για πρώτη φορά. Εκείνο το σημείο ήταν δύσκολο για εμάς, καθώς χάσαμε με 5 φάουλ τον Μπρόκο και έπρεπε να διαχειριστούμε το παιχνίδι μέσα σε μία δύσκολη έδρα. Τελικά όλα πήγαν καλά νομίζω ότι μέτρησε η εμπειρία που έχουμε, αλλά περισσότερο από όλα μέτρησε η ατομική ποιότητα των παικτών μας, που είχαν την ψυχραιμία όταν η μπάλα έκαιγε».

Αφιερωμένο

Όταν κάποιος παίκτης κατακτά έναν τίτλο, ένα μετάλλιο ή ένα πρωτάθλημα, σίγουρα είναι μεγάλη στιγμή γι αυτόν. Ο Νίκος Χάρος, που είναι ένα παιδί ιδιαίτερα ευγενικό και χαμηλών τόνων στην ερώτηση μας που αφιερώνει τον τίτλο αγχώθηκε μήπως ξεχάσει κάπως. Φυσικό όμως δεν είναι να έχουν ξεχαστεί κάποιοι; Σε σε μία τόσο μεγάλη προσπάθεια υπάρχουν πολλοί συντελεστές: «Σίγουρα αφιερωμένο πάνω απ όλους στην διοίκηση που έκανε τα πάντα για να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα. Ο Δημήτρης Πρωτονοτάριος, ο Γιάννης Καστρίσιος και ο Γιάννης Βασιλλάς στάθηκαν δίπλα στην ομάδα και τους ανήκει το μεγαλύτερο κομμάτι της επιτυχίας μας. Αφιερωμένο επίσης και στον προπονητή μας Ρόμπερτ Σγούρο, όπως και στον κόσμο της ομάδας μας. Επίσης δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε μία αφιέρωση στα παιδιά που συμμετείχαν στις προπονήσεις και για διάφορους λόγους δεν κατάφεραν να λάβουν μέρος στα τελικά. Γενικότερα θέλω να το αφιερώσω σε όλη την οικογένεια που λέγεται Φανάρια, όπως και στην οικογένεια μου και προσωπικά στην Γυναίκα μου».