ΠΑΣ Νάξου: Μένουμε στην υπόσχεση ότι έστω και τον Απρίλιο...."

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου και στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο ανακοινώθηκε ότι υπάρχει η πολιτική βούληση ώστε να γίνουν δύο κατανομές επιχορήγησης των σωματείων εντός του 2017. Με μία προϋπόθεση όμως… Εάν και εφόσον υπάρχουν χρήματα…. Οπότε αναμονή. Οι ομάδες εξέφρασαν την άποψή τους αφού περίμεναν όπως κάθε χρόνο ότι θα πάρουν χρήματα στο τέλος του έτους, με τους επικεφαλείς των δημοτικών παρατάξεων «Πολίτες για τα Νησιά μας» (Βασίλη Βρούτση) και «Λαϊκή Συσπείρωση» (Ευδοκία Ψαρρά) να τάσσονται υπέρ των σωματείων… Το 2016 όμως έχει «κλειδώσει» στην … άρνηση και με τον κο Μαυρομμάτη – πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου – να τονίζει ότι φέτος δόθηκαν χρήματα στο Γενικό Νοσοκομείο Νάξου…

Ενδιαφέρουσα όμως είναι η ανοιχτή επιστολή που έδωσε στη δημοσιότητα ο ΠΑΣ Νάξου, μία ομάδα που στηρίζεται κυρίως στα παιδιά και έχει δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάπτυξη των υποδομών. Η επιστολή φέρει την υπογραφή των Μαργαρίτη (πρόεδρος) και Βασαλάκη (γραμματέα) και προχωρεί σε μία πολύ όμορφη ανάλυση του ποιος είναι ο ΠΑΣ, ο σκοπός της ομάδας και καταλήγει με την ελπίδα ότι θα γίνει πραγματικότητα η υπόσχεση να δοθεί έστω και η μικρή επιχορήγηση προς τα σωματεία ώστε να πάρουν ανάσα και να συνεχίσουν το ρόλο που έχουν στην κοινωνία του νησιού…
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ στο ΔΗΜΟ ΝΑΞΟΥ, από τον ΠΑΣ ΝΑΞΟΥ

«Μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΠΑΣ ΝΑΞΟΥ, ζήτησαν από το Δήμο του νησιού οικονομική ενίσχυση για το σύλλογο, εισπράττοντας αρνητική απάντηση, λόγω «πολιτικής απόφασης», και μια ασαφή υπόσχεση ότι ίσως δοθούν κάποια χρήματα τον Απρίλιο.

   Αρχικά ας δούμε ποιος είναι ο ΠΑΣ ΝΑΞΟΥ, που στους χαλεπούς αυτούς καιρούς αξιώνει χρήματα από το Δήμο. Ποδοσφαιρικός σύλλογος, με πάνω από 100 παιδιά μονίμων κατοίκων γραμμένα στις ακαδημίες του, με συμμετοχές στα αγωνιστικά τμήματα σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες, με διακρίσεις  τόσο στα πρωταθλήματα Κυκλάδων όσο και στα πανκυκλαδικά τουρνουά, με πρώτες θέσεις, με κύπελλα ήθους, και με τα εύσημα του ΟΠΑΠ, που τον συμπεριέλαβε στις πιο οργανωμένες ακαδημίες ποδοσφαίρου πανελλαδικά.

   Στην οικογένεια αυτή, έρχονται τα παιδιά από νηπιακή ηλικία, παίζουν, κοινωνικοποιούνται, πειθαρχούν, γυμνάζονται.  Στον ΠΑΣ ΝΑΞΟΥ χτίζονται σώματα, πνεύματα και πάνω απ΄όλα, εμπειρίες και παιδικές αναμνήσεις. Πολλά παιδιά σήκωσαν τρόπαια, ένοιωσαν πρωταθλητές στα αγωνιστικά μας τμήματα.  Όμως, ο πρωταρχικός μας στόχος, δεν είναι ο πρωταθλητισμός, αλλά η μύηση στον αθλητισμό όλων των παιδιών, ανεξαρτήτως σωματικών και ποδοσφαιρικών προσόντων. Τα παιδιά που γυμνάζονται μαζί μας,  οι έφηβοι που υιοθετούν τον αθλητικό τρόπο ζωής αντί να σκορπούν τις ώρες τους άσκοπα σε καταχρήσεις, αυτά είναι τα σημαντικότερά μας τρόπαια.

   To διοικητικό συμβούλιο, δεν απαρτίζεται από παράγοντες που τρέχουν να εξασφαλίσουν κονδύλια για να κάνουν μεταγραφές, δεν είναι φανατικοί  του ποδοσφαίρου, ούτε αργόσχολοι που γεμίζουν τις ώρες τους στους αθλητικούς συλλόγους. Είναι απλοί γονείς που τα παιδιά τους ωφελήθηκαν ουσιαστικά από τον ΠΑΣ ΝΑΞΟΥ, και προσπαθούν να εξασφαλίσουν το ίδιο και για τα αδέλφια τους, και τις επόμενες γενιές.

  Ναι μεν, θα πει κάποιος, αλλά γιατί ζητάτε χρήματα; Πολλά θα μπορούσαμε να αναλύσουμε εδώ. Ας περιοριστούμε σε ένα μόνο παράδειγμα. Έχει αναρωτηθεί κανείς πόσα χρήματα απαιτούνται για τη μετακίνηση μίας και μόνο αποστολής σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι; Τι μετακινήσεις πληρώνουν οι ομάδες στη χερσαία Ελλάδα και τι στα νησιά; Πώς θα εξασφαλιστούν αυτά τα χρήματα σε μια εξουθενωμένη οικονομικά αγορά; Τι σημαίνει επιτέλους νησιωτικότητα και ποιος θα συμμεριστεί τις δυσκολίες της, αν όχι οι ίδιοι οι νησιώτες, ποιος θα προσπαθήσει να τις μετριάσει  αν όχι οι ίδιοι οι νησιωτικοί δήμοι;

   Σε ένα νησί όπου, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες, τα γήπεδα δεν επαρκούν,  σε ένα νησί έρημο από αλάνες, έρημο πια και από παιδικές χαρές, υπάρχει λέει, «πολιτική απόφαση». Πολιτική βούληση υπάρχει;

   Γνωρίζοντας το Δήμαρχο Νάξου και το Δημοτικό συμβούλιο, νομίζουμε πως ναι. Μένουμε στην υπόσχεσή τους για οικονομική ενίσχυση τον Απρίλιο έστω. Το μελίσσι της Νάξου θα σας περιμένει…»