"Νομική προσωπικότητα" ο χιμπατζής;

Μία υπόθεση που ενδεχομένως να ανοίξει νέους δρόμους στην ιστορία της δικαιοσύνης εξελίσσεται στην Αμερική και το Εφετείο στην πολιτεία της Νέας Υόρκης καλείται να πάρει μία ιστορική απόφαση. Δικαιούνται οι χιμπαντζήδες να αναγνωριστούν ως ξεχωριστές «νομικές προσωπικότητες»; Και σε περίπτωση θετικής απόφασης, τότε ενδέχεται να ανοίξει ο δρόμος για την εφαρμογή ανάλογων αποφάσεων και για ζώα που θεωρούνται «ξεχωριστά λόγω ευφυΐας» όπως οι γορίλες, οι ελέφαντες και τα δελφίνια. Και βέβαια στους νομικούς κύκλους υπάρχει διάσταση απόψεων καθότι αρκετοί είναι οι καθηγητές Νομικής που υποστηρίζουν ότι η αναγνώριση τέτοιων δικαιωμάτων στα ζώα θέτει τον κίνδυνο αποδυνάμωσης της έννοιας και της βαρύτητας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πως έχει η υπόθεση; Όλα ξεκίνησαν από το αίτημα του εκπροσώπου ενός 26χρονου χιμπαντζή, του Τόμι, ο οποίος έχει αποσυρθεί από το τσίρκο που τον φιλοξενούσε και βρίσκεται πλέον μόνος του κλειδωμένος σε ένα κλουβί στην επαρχία Φούλτον στα βόρεια της Νέας Υόρκης. Ποιο ήταν το αίτημα του δικηγόρου Στίβεν Γουάιζ και των φιλοζωικών οργανώσεων που εκπροσωπεί; ζητούσε την απελευθέρωση του Τόμι σε ειδικό καταφύγιο για χιμπαντζήδες στη Φλόριντα κάτι που αρνήθηκαν οι δικαστές.

Ο Γουάιζ υποστηρίζει πως τα ζώα που εμφανίζουν παρόμοιες ιδιότητες με τον άνθρωπο, όπως οι χιμπαντζήδες, αξίζουν την απονομή βασικών δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων την ελευθερία τους από άδικη και άσκοπη φυλάκιση. Ταυτόχρονα επιδιώκει την απελευθέρωση άλλων τριών χιμπαντζήδων στη Νέα Υόρκη και σχεδιάζει παρόμοια αιτήματα σε άλλες πολιτείες. Εάν επιτύχει, θα συνεχίσει τον αγώνα του για αναγνώριση δικαιωμάτων αυτοδιάθεσης και αυτονομίας και σε άλλα ζώα που εμφανίζουν ανθρώπινες αξίες. 

Ένας από τους δικαστές δήλωσε πως η πολιτεία διαθέτει νόμους υπέρ της προστασίας των ζώων από κακομεταχείριση, και πως ίσως είναι πιο κατάλληλοι για τη βελτίωση της κατάστασης του Τόμι. Ωστόσο ο Γουάιζ υποστηρίζει πως ο Τόμι αποτελεί νομικό πρόσωπο και η απομόνωσή του σε κλουβί είναι ανεπίτρεπτη. Ο ιδιοκτήτης του Τόμι. Πάτρικ Λέιβερι τόνισε ότι «Έχουμε αφιερώσει τη ζωή μας στο να φροντίζουμε αυτούς τους χιμπαντζήδες που δεν έχουν κάποιο μέρος να μείνουν. Θα μπορούσαμε να τον βάλουμε σε κάποιο καταφύγιο αλλά έχει ειδικές ανάγκες, δεν μπορεί να φύγει έτσι. Δεν έχει συναναστραφεί ποτέ με άλλους χιμπαντζήδες και θα μπορούσε να περάσει τραυματικές εμπειρίες σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον». Εν αναμονή της ιστορικής αν μη τι άλλο απόφασης..