Κινηματογραφική Λέσχη Νάξου: Και "11 συναντήσεις με τον πατέρα μου" και κοπή πίτας

Η Κινηματογραφική Λέσχη Νάξου …ξαναχτυπά. Με νέα ημέρα προβολής όπως έχουμε αναφέρει και με μία ελληνική ταινία που σίγουρα θα προβληματίσει αρκετά τους θεατές…. Στο κτήριο της πρώην Σχολής Ουρσουλινών στο κάστρο της Χώρας Νάξου,  την Παρασκευή 1η Φεβρουαρίου και στις 9 μ.μ. θα προβληθεί η ταινία του Νίκου Κορνήλιου "11 Συναντήσεις με τον πατέρα μου», μία ταινία του 2012… Ταινία με αρκετές διεθνείς συμμετοχές σε γνωστά Φεστιβάλ και με καλές κριτικές έχει ως στόχο, τι άλλο από το να αναδείξει τις σχέσεις των ανθρώπων που προέρχονται κυρίως από διαφορετικούς κόσμους… Α και το πιο σημαντικό; Μετά την προβολή θα ακολουθήσει η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας στο κυλικείο του πολιτιστικού κέντρου. Και όπως είναι λογικό, η πρόσκληση είναι ανοιχτή

Λίγα λόγια για το έργο:

«Η Εύα - ένα νέο κορίτσι που σπουδάζει κλασσικό τραγούδι - αποφασίζει να συναντήσει για πρώτη φορά τον πατέρα της, ο οποίος αγνοεί την ύπαρξή της. Ο Θωμάς είναι φύλακας σε μια μάντρα με φορτηγά, ζει σ’ ένα κοντέινερ και είναι παραιτημένος από κάθε προσδοκία. Η συνάντησή τους θα είναι η συνάντηση δύο διαφορετικών κόσμων και η σχέση που θα δημιουργήσουν μια ιδιότυπη, δική τους σχέση, έξω από τις συνηθισμένες κατηγορίες».

ΕΙΔΟΣ: Δράμα

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νίκος Κορνήλιος

ΚΑΣΤ: Λάμπρος Αποστόλου, Εύα Γαλογαύρου, Εύα Στυλάντερ, Μάιρα Μηλολιδάκη, Γιώργος Τζουβελέκης

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 92'

Συμμετοχές σε φεστιβάλ:

Η ταινία συμμετείχε στο 53ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, στο 25ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, στο Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου του Lecce και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Yerevan, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Sao Paulo,στο Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου του Montpellier, στο Φεστιβάλ Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βαρκελώνης - Παρισιού - Νέας Υόρκης και στο Φόρουμ  Ελληνικού Κινηματογράφου του Μονάχου.

Σημείωμα του σκηνοθέτη

«Μια κόρη συναντά έναν πατέρα που δεν έχει γνωρίσει ποτέ. Αυτή τραγουδά κι αυτός παρκάρει φορτηγά. Αυτή είναι νέα και όμορφη, δυναμική. Αυτός σαραντάρης και υπέρβαρος, καταθλιπτικός. Τι έχουν να πουν; Ποιά κοινή “μουσική” τους ενώνει; Τι θα είχαν να πουν αν δεν υπήρχε αυτή η σύμβαση “των κοινών γονιδίων” που ονομάζεται πατρότητα; Κι αν αυτή η σύμβαση δεν είναι απλά παρά μια ευκαιρία να συναντηθούν δυο ζωές που μόνο η αμοιβαία αναγνώριση μπορεί να τις οδηγήσει να δημιουργήσουν μια σχέση αληθινή;

Και βέβαια όλα αυτά δεν αποτελούν παρά την ευκαιρία – όπως και κάθε σενάριο – για να δοκιμάσουμε να συγκρατήσουμε μέσα σε κάποια πλάνα της ταινίας κάτι από την ομορφιά του δύσκολου αυτού κόσμου που συνεχώς μας διαφεύγει».

Νίκος Κορνήλιος