Νάξος - Ελευθερίου: "Στα ξένα Ελληνας και την Ελλάδα ξένος"

Ο Λευτέρης Ελευθερίου, ο δικός Λευτέρης για μία ακόμη φορά στη Νάξο. Για επαγγελματικούς λόγους... Καθότι για προσωπικούς είναι ακόμη πιο τακτικούς... Και αφήνοντας πίσω τη "Νονά", έρχεται τώρα για μία θεατρική παράσταση. Αποψε το βράδυ.. Στο Αθλοθέατρο του Φιλωτίου. Στις 9 η ώρα έναρξης. Τίτλος; "Στα ξένα Ελληνας, στην Ελλάδα ξένος".. Και από τον τίτλο καταλαβαίνει κανείς τι θα συναντήσει. Θεατρική παράσταση του Θανάση Σκρουμπέλου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Σουξέ, που ανέβηκε για πρώτη φορά φέτος στο Θέατρο Αθηνών (21 Απριλίου) και αφηγείται την ιστορία ενός μετανάστη.

Ιστορία που αποτελεί αναφορά στην Ελληνική κοινωνία και στην ξενιτιά, στις σχέσεις των λαών, στην ίδια την ζωή. Η δράση τοποθετείται στη Γερμανία τη δεκαετία του ’60, αλλά δεν ξεκινά από εκεί. Και η μόνη σχέση του Ελευθερίου με την πατρίδα είναι μέσα από ένα ραδιόφωνο στα βραχέα και η μουσικά του Στέλιου Καζαντζίδη…

Η Ελλάδα εκείνη την εποχή είχε τις πληγές του εμφυλίου ακόμη ανοιχτές. Η ύπαιθρος κατεστραμμένη από τον πόλεμο, εγκαταλειμμένη στην φτωχή της μοίρα, ερημώνεται. Στις πόλεις ο φόβος του χαφιέ, η αναδουλειά, δύσκολη η επιβίωση. Πολλοί στις φυλακές και στην εξορία και πιο πολλοί κυνηγημένοι, αυτοεξόριστοι και φυγάδες. Η οικογένεια κάποιου φυλακισμένου, εκτοπισμένου ή πρόσφυγα, δεν είχε περιθώρια προόδου ή έστω κάποια χαραμάδα αισιοδοξίας.

Η περίοδος αυτή ήταν το αποκορύφωμα της μετανάστευσης της ελληνικής νεολαίας στη Γερμανία, αφού χιλιάδες ήταν οι νέοι που έφευγαν με μια βαλίτσα αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό.

Η ιστορία του Στάμου είναι η ιστορία ενός νέου, που κατατρεγμένος από το καθεστώς του κράτους και του παρακράτους που τον πιέζει να υπογράψει δήλωση μετανοίας, καθώς ο πατέρας του ήταν πολιτικός κρατούμενος, αρνείται και αποφασίζει να πάρει τον δρόμο της ξενιτιάς. Φεύγει στη Γερμανία, εργάτης σε ορυχείο. Δουλεύει, τρώει, κοιμάται. Δουλεύει. Η επικοινωνία με την μάνα του και την αδελφή του δύσκολη. Η μόνη άμεση επαφή με την πατρίδα είναι το ραδιόφωνο κι η εκπομπή για τους μετανάστες στα βραχέα, με αφιερώσεις και τραγούδια, κυρίως του Καζαντζίδη.

Καθώς ξεθεωμένος από τη βαριά δουλειά ζεσταίνει το φαί του, ανοίγει το ράδιο ν’ ακούσει τον Στέλιο, να «συνομιλήσει» μαζί του, να του πει τα δικά του σαν να είναι παρών, γιατί νιώθει πως τα τραγούδια του Στέλιου μιλούν για το δικό του δράμα. Όμως στο σπίτι που μένει, μένουν κι άλλοι μετανάστες, ο καθένας με τον δικό του καημό, τη δική του ιστορία. Κι έτσι τα τραγούδια αυτά γίνονται και δικά τους, γίνονται η γέφυρα που θα τους συνδέσει, θα τους βοηθήσει να γνωριστούν, να μάθει ο ένας την ιστορία του άλλου και να δουν πόσο ίδιοι είναι τελικά, κάτω από την αντικειμενική διαφορετικότητά τους και τελικά να πάψουν να είναι «ΞΕΝΟΙ»!

Συντελεστές της παράστασης 

Παίζουν: Λευτέρης Ελευθερίου, Γιώργος Σουξές

Συμμετέχουν: Φωνή Εκφωνητή: Νίκος Μενεμένογλου, Φωνή Φράου Γκρίτε: Ίρις Τσιμπρή

Συντελεστές: Σκηνοθεσία & Θεατρική Προσαρμογή: Γιώργος Σουξές

Κείμενο: Θανάσης Σκρουμπέλος.

Σκηνικά - Κουστούμια: Άννα Μαχαιριανάκη.

Κινησιολογία: Βάσια Αγγελίδου.

Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Χαραλάμπους.

Ηχητικά εφέ: Γιώργος Ζιώτας,

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ίρις Τσιμπρή.

Φωτογραφίες: Γιούλη Γεωργαντίδου.

Σχεδιασμός αφίσας: Νίκος Γουζιλόπουλος.

Επικοινωνία - Δημόσιες σχέσεις: Χρύσα Ματσαγκάνη.

Οργάνωση Παραγωγής: Χρυσάνθη Γεωργαντίδου. 

Και όπως είναι λογική, η παράσταση γίνεται με την αρωγή του Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων (ΝΟΠΠΑΠΠΠΑ)