El Gallery: ταξίδι στο χρόνο

Μπορεί κάποιος να κλείσει μέσα σε πενήντα m2 ενός καταστήματος μία ιστορία; Μπορείς να ανοίξεις ένα σκαλιστό περίτεχνο σεντούκι στη σοφίτα και να βρεις μια ιστορία 3000 ετών?  Σίγουρα όχι…. Όμως, όταν αρχίσει κάποιος να το σκέφτεται λίγο καλύτερα, τότε υπάρχει η προοπτική της αλλαγής.

Οπότε ας πάρουμε τα πράγματα ένα ένα…

Στη Νάξο υπάρχει μία περιοχή που λέγεται Τραγαία. Κάποιοι – και δεν είναι λίγοι – της δίνουν το όνομα «Μυστράς του Αιγαίου» κι αυτό γιατί υπάρχουν εκατοντάδες εκκλησίες σε έναν τόσο μικρό χώρο όπου το άρωμα και το χρώμα της ελιάς έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Σε κανένα άλλο μέρος του Νοτίου Αιγαίου δεν υπάρχει αυτή η ταυτόχρονη παρουσία της θρησκείας με τον πρωτογενή τομέα και δη τους γεωργούς…

Έχουμε λοιπόν μια πρώτη εικόνα.

Το δεύτερο έχει να κάνει με την Τραγαία, ή πιο απλά Χαλκί, οικισμός που αποτέλεσε για αρκετές δεκαετίες πρωτεύουσα του νησιού. Κάτι που το αντιλαμβάνεται κανείς κάνοντας μία βόλτα στο εσωτερικό του κοιτάζοντας προσεκτικά τα σπίτια που μοιάζουν περισσότερο με παλιά καλοδιατηρημένα αρχοντικά μιας ξεχωριστής και ιδιαίτερης αισθητικής

Και κάπου εδώ έχουμε μια δεύτερη εικόνα.

Σε ένα από τα πιο παλιά σπίτια, η ηλικία του οποίου ξεπερνάει τον έναν αιώνα ζωής με τα σημάδια να φαίνονται αλλά αυτή είναι και η γοητεία του, υπάρχει μία gallery που έχει την δυνατότητα να σε ταξιδέψει στο χρόνο, να σου γνωρίσει ακόμη και τις πιο δύσβατες γωνιές του νησιού με το άρωμα της Νάξου να σου ερεθίζει τον εγκέφαλο μέσα από εικόνες που μπορούν ανά πάσα στιγμή να ζωντανέψουν.

EL Gallery, μια ιστορία κρυμμένη σαν πολύτιμο μυστικό στα παραδοσιακά καλντερίμια της Τραγαίας, μια προσωπική κατάθεση υψηλής αισθητικής τέχνης από καλλιτέχνες με ακατέργαστο ταλέντο και μεράκι.

EL Gallery, ένα ζωντανό οδοιπορικό πίσω στις μνήμες μιας άλλης αξέχαστης εποχής

Οπότε, μήπως να το ξανασκεφτούμε αυτό το «όχι» που είχαμε πει όσον αφορά το ταξίδι στο χρόνο μέσα σε ένα κατάστημα πενήντα m2?

Ενέργεια

Η πόρτα ανοίγει… Το EL Gallery αποκαλύπτεται και αυτό που βιώνεις με το πρώτο βήμα είναι η αύρα που κουβαλάει και αυτή δεν είναι άλλη από την ενέργεια που μεταφέρει και έχει προσδώσει στο χώρο η ιδιοκτήτριά του, η Ελένη Μαράκη. Ναξιώτισσα, γεννημένη στην Μονή – ένα χωριό σε απόσταση ενός τσιγάρου δρόμου από το Χαλκί – αλλά από τα 17 της χρόνια στην Αμερική. Κάτι που σημαίνει ότι έχει αφήσει πίσω της για τα καλά την νοοτροπία του Έλληνα και δη του Ναξιώτη. Αυτό έχει και τα καλά της. Όπως το γεγονός ότι έχει μεγαλώσει με μία Ελλάδα και Νάξο που ίσως κάποιοι να μην την θυμούνται. Όμως, η έλευσή της στη Νάξο πριν από έναν χρόνο, την έφερε και ένα βήμα από το πατρικό της. Και έτσι άρχισε να δραστηριοποιείται μέσα από το χώρο της ανάδειξης και προβολής της πολιτιστικής κληρονομίας της πατρίδας της.

Και πως θα μπορούσε να γίνει αυτό καλύτερα; Μα με την δημιουργία μίας Gallery όπου μέσα σε έναν χώρο πενήντα m2 θα περιέκλεινε όλη την Νάξο.

Και όσον κι εάν ακούγεται παράξενο τα έχει καταφέρει μία χαρά. Κάθε γωνιά και … Νάξος. Κάθε σπιθαμή και ένα διαφορετικό, ιδιαίτερο και κυρίως μοναδικό κομμάτι από τη πατρίδα της, την ψυχή της…

Θέλετε να τα δούμε μαζί;

Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να αφήσετε ελεύθερο τον εαυτό σας στην αίσθηση που απορρέει από το κατάστημα. Κλείστε τα μάτια και ταξιδέψτε. Άλλωστε κάθε ταξίδι είναι ξεχωριστό όταν υπάρχει εμπιστοσύνη. Και με το «καλημέρα» βρίσκεστε μπροστά στις δημιουργίες του Σπύρου Κωβαίου, ο οποίος μεταφέρει σκηνές της καθημερινότητας ενός χωριού μέσα από ξυλογραφίες… Παράλληλα, προσφέρει στους επισκέπτες και τη δυνατότητα να μεταφέρουν στο σπίτι τους σκέψεις και αποφθέγματα είτε παροιμιών είτε ανδρών σοφών με τη Νάξο πάντα σε πρωταγωνιστικό ρόλο…

Λίγο πιο δίπλα μπορεί κάποιος να απολαύσει την καταπληκτική δουλειά της Φίλιας Αποστολάκου, ίσως και η πιο χαρακτηριστική έμπνευση της Gallery για την τρέχουσα τουριστική περίοδο από τη στιγμή που προσφέρει κάτι που δεν έχει προηγούμενο όχι μόνο στη Νάξο αλλά στο σύνολο της Ελληνικής επικράτειας. Ο συνδυασμός της ελαιογραφίας πάνω σε Ναξιακό μάρμαρο είναι απλά άνευ σχολίων. Εξαιρετικός. Η Αποστολάκου εργάζεται πάνω σε ένα από τα πιο σκληρά πετρώματα και οι παραστάσεις που απεικονίζονται είναι τόσο ζωντανές που έχεις την αίσθηση ότι συμμετάσχεις σ’ αυτή την πανδαισία χρωμάτων και συναισθημάτων…

Και η διαδρομή στο ξεχωριστό αυτό κατάστημα δεν έχει τέλος… Η συνέχεια δίνεται μέσα από τις Μορφές, μία ιδιαίτερη σειρά γλυπτών μικρών αριστουργημάτων που ουσιαστικά προσφέρουν τη δυνατότητα της υπέρβασης. Είτε προς το Θείο ελέω Αγγέλων είτε προς το ανθρώπινο μέσα από την καθημερινότητα… Η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη σειρά δεν έχει προηγούμενο και αυτό κάνει την Ελένη Μαράκη να αισθάνεται απόλυτα υπερήφανη για την επιλογή της να φέρει στο El Gallery μία ξεχωριστή σειρά που σε αιχμαλωτίζει μόλις το βλέμμα σου πέσει πάνω της. Εξού και βρίσκεται απέναντι από την είσοδο και μαγεμένος πηγαίνεις προς τη «μοιραία συνάντηση»…

Μία όμως ακόμη στάση. Αυτή τη φορά στο χώρο όπου εκτίθεται η συλλογή χειροποίητων κοσμημάτων που φέρουν την υπογραφή του Κ. Φράγκος. Κι εάν αναρωτιέστε γιατί κάνουν τη διαφορά; Είναι γιατί συνδυάζουν αισθητική και σχεδιασμό, υπάρχει η παρουσία ημιπολύτιμων λίθων και η μοναδικό τους οφείλεται στο γεγονός ότι συνδυάζεται η κυκλαδική τέχνη με την μοντέρνα αισθητική. Και τέλος να σημειώσουμε ότι το μέταλλο πάνω στο οποίο γίνεται η επεξεργασία είναι το Ρόδιο. Ένα από τα σπανιότερα μέταλλα στο κόσμο, με υψηλή αντοχή στο χρόνο διατηρώντας την λάμψη του ασημιού και του χρυσού αναλλοίωτη στη πάροδο του χρόνο. Και πληροφοριακά, το όνομα «Ρόδιο» προέρχεται από το τριαντάφυλλο (Ρόδο) επειδή ορισμένα υδατικά διαλύματα αλάτων του έχουν ροζ χρώμα.

Χορεύοντας με τις ... ελιές 

Αυτό όμως που εγώ κρατάω ως κόρη οφθαλμού είναι η σειρά με τις ελιές που κινούνται με βάση την φορά του αέρα… Αναφέραμε και νωρίτερα, η περιοχή της Τραγαίας είναι γεμάτη από ελαιόδεντρα και ο άνεμος πάντα αρέσκεται να παίζει παιχνίδια με τα φυτά… Κι όμως υπάρχουν καλλιτέχνες όπως η Renida, οι οποία «αιχμαλωτίζει» αυτό το …κρυφτό και το αποτέλεσμα μοναδικό. Χειροποίητα δέντρα Ελιάς από μέταλλο: Χαλκός, Αλουμίνιο και Σίδηρο ένωσαν τις δυνάμεις τους και προσφέρουν στα μάτια των επισκεπτών μία οπτασία αφού το χέρι της καλλιτέχνη έχει τον πρώτο λόγο. Και κάθε δέντρο χρειάζεται τουλάχιστον 40 ημέρες ώστε να πάρει την οριστική του εικόνα που το κρατάει στην αιωνιότητα…

Και βέβαια δεν θα μπορούσαν να λείπουν περίτεχνα χειροποίητα κεραμικά και πήλινα και ναυτική θεματολογία. Σε νησί άλλωστε βρισκόμαστε, έστω κι εάν η Νάξος δεν φημίζονταν ποτέ για την ναυτική της παράδοση… Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει μνήμες.

Όπως μνήμες ξυπνούν και τα μοναδικά έργα πάνω σε βότσαλα ή ξύλο με έμφαση στην Πορτάρα. Το σημείο αναφοράς της Νάξου. Όχι μόνο για τους ντόπιους αλλά τους ξένους, οι οποίοι ταξιδεύοντας σε κάθε γωνιά του κόσμου, κλείνοντας τα μάτια τους μεταφέρονται μέσω της Πορτάρας στη Νάξο…

Αυτό ουσιαστικά ήθελε να πετύχει η Ελένη Μαράκη και έχω την αίσθηση ότι το έχει πετύχει στο 100% . Να κλείνεις τα μάτια και να ταξιδεύεις. Να μεταφέρεσαι σε διαφορετικές εποχές της ιστορίας του νησιού ενώ ουσιαστικά είσαι μέσα σε έναν καλαίσθητο χώρο πενήντα m2 στο κέντρο της Νάξου… Και το EL Gallery σε ταξιδεύει. Απλά το εμπιστεύεσαι και όταν ανοίγεις τα μάτια, η μαγεία του νησιού σε έχει γοητεύσει…