Ελλάδα: Οταν η αλληλεγγύη καταλήγει στα σκουπίδια

Η ​​κουλτούρα της προσφοράς έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας τα τελευταία χρόνια με ευεργετικά αποτελέσματα. Πρόσφατο τρανό παράδειγμα, η αλληλεγγύη που ξεχείλισε τις πρώτες μέρες μετά τη φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου. Αμέσως κινητοποιήθηκαν χιλιάδες πολίτες από ολόκληρη τη χώρα και με όποιον τρόπο μπορούσε ο καθένας. Εδωσαν αίμα στα δημόσια νοσοκομεία, προσέφεραν φάρμακα, τρόφιμα, ρούχα. Ηταν μάλιστα τόσο γενναιόδωρη η προσφορά που κάποια στιγμή ένας από τους δημάρχους των περιοχών που επλήγησαν, ο δήμαρχος Ραφήνας, έβγαλε ανακοίνωση λέγοντας «δεν μπορούμε να διαχειριστούμε άλλα φορτία με τρόφιμα. Μη στέλνετε άλλα».

Η ενεργή κοινωνία των πολιτών έκανε, λοιπόν, αισθητή την παρουσία της. Εκανε το χρέος της. Δεν έλειψε η αλληλεγγύη. Αυτό που έλειψε είναι αυτό που, δυστυχώς, πάντα λείπει και αποτελεί τη μεγαλύτερη κακοδαιμονία της ελληνικής πολιτείας. Η οργάνωση και η ορθή διαχείριση. Οι φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στις εφημερίδες και το Διαδίκτυο, πριν από λίγες μέρες, είναι ντροπιαστικές. Δεκάδες συσκευασίες με εμφιαλωμένα νερά εκτεθειμένες στον ήλιο, κούτες με ρούχα και άλλα αντικείμενα, συσκευές και στρώματα που προορίζονταν για την ανακούφιση των πληγέντων, όχι μόνο δεν βρήκαν τον προορισμό τους, αυτούς που τα είχαν ανάγκη, αλλά πετάχτηκαν σαν σκουπίδια, αφέθηκαν αφύλαχτα είτε να σαπίσουν είτε να γίνουν στόχος πλιατσικολόγων.

Οι καταγγελίες που αφορούν τον Δήμο Μαραθώνα προκάλεσαν την παρέμβαση του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Ηλία Ζαγοραίου, ο οποίος έδωσε εντολή να διενεργηθεί προκαταρκτική έρευνα προκειμένου να διερευνηθεί αν έχουν τελεστεί αξιόποινες πράξεις. Αυτή η έρευνα είναι σημαντική και πρέπει να προχωρήσει, να φθάσει μέχρι τέλους και να αποδοθούν ευθύνες αν υπάρχουν. Η αλληλεγγύη, η προσφορά που συχνά προέρχεται από το υστέρημα κάποιου, πρέπει να προφυλάσσεται. Είναι κάτι ιερό, είναι μια πράξη καλοσύνης, αγάπης, δείγμα πολιτισμού και ανθρωπιάς, είναι δημοκρατική έκφραση. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να πετάει όλα αυτά στα σκουπίδια. Γιατί έτσι, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι μιας πολιτείας που αδυνατεί να αξιοποιήσει την ανιδιοτελή προσφορά του πολίτη, που δεν μπορεί ή δεν θέλει να ασκεί έλεγχο στους «διαχειριστές» της ανθρωπιάς.

Η χειρότερη ζημιά που κάνουν αυτές οι εικόνες είναι ότι σπέρνουν την αμφιβολία, τρέφουν την καχυποψία για ό,τι αποτελεί καρπό εθελοντικής προσφοράς. Λειτουργούν αποτρεπτικά. Αποθαρρύνουν τους πολίτες και ξηλώνουν το προστατευτικό «δίχτυ» που υφαίνει η αλληλεγγύη και αποτελεί μια σπουδαία κατάκτηση.

Με πληροφορίες από την "Καθημερινή"