"Γράμμα σε ένα Ρουκουνιώτη της δεκαετίας του '90"

Θέλω να γράψω κατι για το Ρούκουνα και το γυμνισμό αλλά δεν ξέρω τι. Φαντάζομαι ότι έχει σχέση με το αίσθημα της ελευθερίας ή της απελευθέρωσης από το ζυγό στους ισχύοντες κοινωνικούς κανόνες, αλλά από την άλλη ...σχεδόν γυμνός βγαίνει κανείς στην παραλία σήμερα. Δε φοράει δα και το μαγιό του Μεσαίωνα! Ένα μικρό πανί λοιπόν θα φράξει την ελευθερία του; Που ακόμα και ο Αδάμ ο πρωτόπλαστος θα φορούσε; 

Από σας μπορώ να εχω μια απαντηση; Είδα οτι κάνατε γυμνισμό και μάλιστα ακριβώς στην ίδια παραλία για την οποία γράφω τώρα εγώ. Και δε φταίω εγώ!!! Το facebook ! Εγώ εκείνα τα άρθρα σας αναζητούσα και έπεσα πανω στις εκπληκτικές αυτές φωτογραφίες. 

Είχανε μια αλήθεια, η αλήθεια. Μήπως πρόκειται για την αλήθεια και όχι την ελευθερία λοιπόν; Μήπως όλη η υποκρισία του ανθρώπου και η ψευτιά του οφείλονται σε εκείνο το μικροσκοπικό πανί; Γιατί αν είναι έτσι να το βγάλουμε όλοι!

Μετά το πρώτο σοκ ...είδα μια αλήθεια λοιπόν και ενα λυτρωτικό συναίσθημα με κατέκλυσε. Σα να έβγαλα και εγώ όλα μου τα ρούχα και χώθηκα μέσα σε εκείνη τη φωτογραφία. Ένοιωσα λύτρωση και ελπίδα. Άγνωστο γιατί...Μπορώ να χρησιμοποιήσω άραγε αυτή την υπέροχη φωτογραφία από το Ρούκουνα ; 

(Μήπως γιατί αν ο άνθρωπος πετάξει όλα όσα τον βαραίνουν, υπάρχει ελπίδα να βρεθεί έστω για λίγο, εκεί, στο  αρχικό κουκούλι του χαμένου παραδείσου; Όπου δεν υπάρχει ντροπή ούτε καλό ή κακό...)

Από την άλλη όμως, μήπως όλο αυτό είναι μια επίφαση ; Ένας ακόμη δούρειος ίππος και ενώ νομίζεις ότι είσαι αγνός και αμόλυντος όπως όταν σε γέννησε η μαμά σου, την ίδια αυτή στιγμή κολυμπάς στα ύποπτα νερά της ηδυπάθειας και του ναρκισσισμού; Θέλω να πω μήπως αυτό το μικροσκοπικό πανί άρει και όλους τους ηθικούς φραγμούς, που με δυσκολία καμιά φορά συγκρατούμε; 

Μάλλον, ας μη μιλήσουμε καλύτερα για ηθική! Ποιος είναι άξιος να μιλήσει εξάλλου ; Που κάθε κοινωνία έχει άλλη ; Δε βρίσκω πιο ηθικούς εξάλλου τους ντυμένους! Την πιο μεγάλη βρωμιά και ανηθικότητα σε κάτι τύπους περισφιγμένους με τη γραβάτα τους τη συνάντησα θαρρώ...

Αυτό που θέλω να πω είναι μήπως έτσι που ο αέρας και η αρμύρα ποτίζει κάθε σου κύτταρο και κάθε νευρική απόληξη στο αιώνες τώρα καταπιεσμένο κορμί σου...έτσι όπως το φεγγάρι πέφτει και ο Απόλλωνας, το φως, φεύγει ....μήπως λέω, εκείνες τις σκηνές του Ρούκουνα, ο Διόνυσος και η μανία κυριεύει; Ξέρετε η μανία που επιτυγχάνεται μόνο με τους πολλλούς...

Πείτε μου! Τι είναι επιτέλους ο γυμνισμός ; 

Στάση ζωής, φιλοσοφία που σέβεται τη φύση, να γυρίζεις στην μητρική αγκαλιά της και να γίνεσαι ένα μ'αυτή χωρίς να τη βιάζεις...(όπως όταν έβλεπα ένα πρωί τη φίλη μου την Αλίνα να κολυμπά ολόγυμνη στο Κατσούνι, ένα με το περιβάλλον ήτανε, ένα άρρηκτο σύνολο...και εγώ μια παραφωνία με το υποκριτικό μικροσκοπικό μου πανί... This is me !...μου λέει...πόσο ντράπηκα αλήθεια που ήμουνα ντυμένη...)

Ή μήπως θεωρία που τέρατα βδελυρά κρύβει...

Περιμένω απαντήσεις στα ερωτήματά μου γιατί διαφορετικά θα αναγκαστώ να τρέξω ολόγυμνη στο Μεγάλο Ρούκουνα μπας και βρω μόνη μου την λύση, αλλά σκέφτομαι τότε τους λουόμενους και τα ψάρια που θα αναγκαστούν να αλλάξουν παραλία...Ε, δεν έχουμε όλοι το λιπόσαρκο κορμί σας !

Και μη νομίζετε οτι είμαι καμιά σεμνότυφη (πιο παλιά μπορεί) ή φτύνω στο κόρφο μου σαν τις γριές της Ανάφης μόλις ακούσουνε Ρουκουνιώτης...πολλές φορές έχω γειτνιάσει με γυμνιστές εξάλλου. Αλλά πρώτη φορά μου εγείρονται τέτοια ερωτήματα...μάλλον έπρεπε να δω αυτή τη φωτογραφία.

Ελπίζω να μη σας φέρνω σε δύσκολη θέση...

Δε φταίω εγώ! Το fb φταίει...

Την καλημέρα μου!

Υπατία