Και παπάς και γιατρός

Ο Γεώργιος Ρουσάκης είναι επιμελητής Αναισθησιολόγος στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού και παράλληλα ιερέας στον Ιερό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου στο Παλαιό Φάληρο: Θεωρεί ότι η πίστη συγκρούεται με την επιστήμη;  «Η σύγκρουση επιστήμης και πίστεως συμβαίνει όταν η επιστήμη προσπαθεί να ιδεολογικοποιήσει τα συμπεράσματά της. Παραδείγματος χάριν, κάποιοι πιθανόν να υποστηρίζουν πως η ανακάλυψη του μυστήριου του DΝΑ αντικρούει την πίστη πως η ζωή προέρχεται από τον Θεό. Αυτό όμως δεν είναι συμπέρασμα της επιστήμης», υποστηρίζει.

Ο πατέρας Γεώργιος Ρουσάκης επιθυμούσε από μικρό παιδί να γίνει ιερέας. Μάλιστα, η γιαγιά του συνήθιζε να του φτιάχνει άμφια, γνωρίζοντας την αγάπη που έτρεφε ο εγγονός της για την εκκλησία. Στο γυμνάσιο όμως, εκδήλωσε έντονη κλίση προς την ιατρική. Σε ηλικία 18 ετών πέρασε στο πανεπιστήμιο των Πατρών, απ’ όπου και πήρε το πτυχίο.

Ουδέποτε όμως εγκατέλειψε τη σκέψη της ιεροσύνης. Όπως σπεύδει να συμπληρώσει, όλο αυτό το διάστημα τελούσε εν αναμονή! Όταν τον ρωτούν για τη συγκεκριμένη επιλογή ιατρικής ειδικότητας, απαντά αστειευόμενος πως: «κατά την Αγία Γραφή η πρώτη ιατρική επέμβαση προς τον άνθρωπο ήταν η αναισθησία και όχι η χειρουργική. Ο Θεός έπλασε τον Αδάμ και εν συνεχεία έκοψε ένα πλευρό του, από το οποίο δημιούργησε την Εύα. Πρωτίστως όμως, ο Θεός του έδωσε ύπνον και έκσταση, άρα αναισθησία!».

Το 1985, σε ηλικία 35 ετών, ο πατέρας Γεώργιος Ρουσάκης, λαϊκός ακόμη, πήρε την ειδικότητά του και ξεκίνησε την καριέρα του στην Ιατρική. Δεν είχε συμπληρώσει όμως ούτε πέντε χρόνια φορώντας την ιατρική ποδιά, όταν αποφάσισε να δώσει και πάλι κατατακτήριες εξετάσεις- στη Θεολογική Σχολή αυτή τη φορά. Τελικά, χειροτονήθηκε το Φεβρουάριο του 2003 σε ηλικία 43 ετών.

 «Από τότε ο κ. Ρουσάκης έγινα ταχύτατα για αυτούς ο πατέρας Ρουσάκης. Δεν δυσκολεύτηκαν καθόλου να το συνηθίσουν», λέει για τους συναδέλφους του. Αντίθετα, οι νέοι ειδικευόμενοι βρίσκονται συχνά προ εκπλήξεως όταν αντιλαμβάνονται τη διπλή ταυτότητα του πατέρα Ρουσάκη! «Ρωτάνε δεξιά και αριστερά αν είμαι πράγματι ιερέας», λέει γελώντας. Τελικά, οι πιο ευχαριστημένοι απο όλους είναι οι ασθενείς του, καθώς αισθάνονται διπλή ασφάλεια στα χέρια του. Αρκετοί μάλιστα είναι αυτοί που πριν το χειρουργείο του ζητάνε να τους δώσει την ευχή του, τελώντας έτσι διπλό ρόλο.

 «Με προβληματίζουν τα διλήμματα για τη βιοηθική»

ΤΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ που έχουν να κάνουν με τη βιοηθική, κάθε άλλο παρά αφήνουν αδιάφορο τον πατέρα Γεώργιο Ρουσάκη. Όπως ο ίδιος λέει, είναι ιδιαίτερα σκεπτόμενος σε ό,τι αφορά τέτοιου είδους ζητήματα. Γι΄ αυτό, στην προκειμένη περίπτωση η λύση του είναι η αποχή. «Όταν ο εγκέφαλος έχει ανεπανόρθωτη βλάβη, τότε μπαίνουμε σε μεγάλο δίλημμα. Ακόμη και οι θεολογούντες δεν έχουν δώσει απάντηση για το αν ο ασθενής πρέπει να θεωρείται νεκρός ή όχι. Ο νόμος ορίζει πως σε αντίστοιχες περιπτώσεις, πρέπει να διεξαχθούν τεστ εγκεφαλικού θανάτου ώστε να αποφανθούν οι ειδικοί αν πρέπει να αποσυνδεθεί απο τα μηχανήματα.

Αυτό πρέπει να γίνει από έναν νευρολόγο, από έναν γιατρό της μονάδος και από αναισθησιολόγο. Μου έτυχε και εμένα δυο τρεις φορές ενόσω ήμουν κληρικός να συμμετάσχω σε αυτά τα τεστ, παρακάλεσα όμως άλλον συνάδελφο να το κάνει. Δεν μπορώ να απαντήσω αν είναι νεκρός. Ποιος μπορεί;».

Πηγή: εφημερίδα Τα Νέα