Νάξος: Το αντίο στην κυρά Πόπη, την προσωποποίηση της αυθεντικότητας (photo)

Το Σωματείο Μαζικής Εστίασης Νάξου & Μικρών Κυκλάδων «Φιλοξενία» απονέμει τιμητική πλακέτα στην κ. ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΓΕΩΡ. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ ως  ένδειξη αναγνώρισης της προσφοράς της στον χώρο της Μαζικής Εστίασης και της κοινωνίας  αλλά και στην ένταξη της Νάξου στην τουριστική βιομηχανία της πατρίδας μας.

Του Γιάννη Βαγ. Παπαδόπουλου 

Ήταν Απρίλιος του 2019 όταν σε μία κατάμεστη αίθουσα από επαγγελματίες και πλήθος κόσμουμέσα σε παρατεταμένα  χειροκροτήματα ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ απένειμε την παραπάνω πλακέτα. Πριν από αυτό  είχαν ακουστεί τα παρακάτω:

«Ο πατέρας της Γιώργος Ορφανός ήταν μετανάστης στην Αμερική 15 χρόνια,  στη συνέχεια φέρνοντας τους κόπους της δουλειάς του  έρχεται στη Νάξο το 1948 και αγοράζει ένα οικόπεδο στο κέντρο της παραλίας  και στήνει  μία ταβέρνα της εποχής ως προίκα στην κόρη του Πόπη.

Το εστιατόριο-καφενείο αρχίζει να  αποτελεί το σημείο αναφοράς όλης της Νάξου . Εκτός από τους κατοίκους της πόλης που έχουν βρει στην ταβέρνα της κυρά Πόπης το στέκι τους  στο διπλανό οικόπεδο φτάνουν καθημερινά από τα χωριά οι χωρικοί και δένουν τα γαϊδουράκια τους και μόλις  τελειώσουν τις δουλειές τους στη Χώρα Ξαποστάζουν  τρώνε κάτι  μέχρι να γυρίσουν στο χωριό τους .

popi2.jpg

Το κατάστημα  στον μεγάλο εσωτερικό του χώρο πέραν από τον εξοπλισμό  διαθέτει πλήθος Ναξιακών προϊόντων. Για πάρα πολλά χρόνια θεωρούνταν ότι ήταν το αποκλειστικό σημείο πώλησης – πρατήριο για τα προϊόντα της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών .

 Η  γραβιέρα εκεί είχε βρει το σημείο πώλησής της για ντόπιους και ξένους και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η κυρία Πόπη την καθιέρωσε στο ευρύ κοινό. Θυμάμαι παιδιά που ήμασταν μην έχοντας τότε τα σημερινά σνακ(γαριδάκια, πατατάκια, κρουασάν , σοκολάτες κλπ) πηγαίναμε στην κυρά Πόπη και μας έκοβε μία γωνία (σφήνα γραβιέρα) μ’  εκείνο το τεράστιο μαχαίρι αφού τότε όλα τα κεφάλια γραβιέρας ήταν μόνο μεγάλα και μ’ αυτό και μ ένα κομμάτι ψωμί κολατσίζαμε.

 Τα γλυκάκουταλιού το κεράσι το κίτρο λικέρ ήταν βουνά στα ράφια και στους πάγκους του μαγαζιού της. Ξεκινώντας από το πρωί σέρβιρε  καφέδες και πρωινά συνεχίζοντας μέχρι αργά το βράδυ με μπύρες μεζέδες, φαγητά  και κρασί. Τα θρυλικά πεντανόστιμα σαγανάκια με αυγά και λουκάνικα τάιζαν και εξυπηρετούσαν τις ανάγκες του πλήθους των θαμώνων της.

Οι πρώτοι τουρίστες που έφθασαν στο νησί έμαθαν την Αξώτικη τηγανιτή πατάτα κομμένη κατά πλάτος (σε φεγγάρια) από την κυρά Πόπη που συνόδευε τα απολαυστικά κοτόπουλα σούβλας μαζί με τα γουρουνόπουλα και τα υπόλοιπα εδέσματα. Με τον άντρα της τον αείμνηστο Αντώνη Μαργαρίτη ο οποίος γνωρίζει βασικά στοιχεία της  Αγγλικής γλώσσας  εργάζονται σκληρά και εξαιτίας του ανεπανάληπτου χαρακτήρα τους αποτελούν μεγάλη και δυνατή επιχείρηση στη Νάξο που εξυπηρετούσε πλήθος ντόπιων και επισκεπτών.

Μεγαλώνοντας την πανέμορφη οικογένειά τουςδουλεύουν όλοι μέσα στο μαγαζί σκληρά και δίνουν τον εαυτό τους πάντα με χαμόγελο και αγάπη. Καθιερώνονται μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο. Το εστιατόριο λειτουργεί συνεχώς μέχρι σήμερα κι εμείς χρωστάμε πολλά στην κυρά Πόπη. Η φιγούρα της είναι αποτυπωμένη σε χιλιάδες φωτογραφίες αλλά κυρίως στη μνήμη και στη γεύση αμέτρητων επισκεπτών της Νάξου».

popi1.jpg

Το βράδυ της Πέμπτης (20/05) πλήρης ημερών η κυρά Πόπη - ήσυχα όπως έζησε όλη τη ζωή της - ξεκίνησε το μεγάλο της ταξίδι για τους ουρανούς για να συναντήσει  τον σύζυγο της Αντώνη και το παιδί της τον αξιαγάπητο Γιώργο που έφυγε πάρα πολύ νωρίς στερώντας της την συντροφιά του αφού ήταν πραγματικά αχώριστοι. Αυτήν την τεράστια απώλεια η κυρά Πόπη δεν την ξεπέρασε ποτέ παρόλη την αμέριστη στήριξη  την τεράστια βοήθεια την περιποίηση  και την συμπαράσταση που της προσέφεραν οι κόρες της Κατίνα και η Γεωργία με τους συζύγους τους Νίκο και Στέφανο αλλά και τα εγγόνια Πόπη και Παναγιώτη.

Η κυρά Πόπη ήταν η προσωποποίηση της αυθεντικότητας , της εξυπηρέτησης και της καθημερινής θυσίας στο βωμό της εργατικότητας και του επαγγελματισμού. Στοιχεία απαραίτητα για την καθιέρωση ενός επαγγελματία Εστίασης.

Κυρά Πόπη δεν θα σε ξεχάσουμε γιατί προσέφερες πολύτιμη στήριξη και βοήθεια στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους αποτελώντας το στέκι τους αλλά και τον πωλητή του μόχθου τους. Δεν θα σε ξεχάσουμε γιατί άνοιξες τον δρόμο του τουρισμού αφού ήσουν εκεί να εξυπηρετείς και να υποδέχεσαι τους επισκέπτες που στη συνέχεια διαφήμιζαν την Νάξο σε όλο τον κόσμο.  Αποχαιρετάμεμαζί μ εσένα μια   ολόκληρη εποχή στην οποία στάθηκες πρωτοπόρος και στυλοβάτης . Η οικογένεια σου που σε λάτρευε θα πορεύεται   με τις ευχές σου θα είναι πάντα περήφανη για σένα κι εμείς θα προσπαθήσουμε να συνεχίσουμε το έργο σου. Καλό σου ταξίδι.

 

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από τις σελίδες του Naxos Press - τώρα και στο Google News