Νάξος - Απείρανθος: Αποστολή εξετελέσθη... Η εκκλησία μετακόμισε στο βουνό

Από τη πρώτη στιγμή που έκανε την εμφάνισή της, η Αγία Κυριακή, εκεί στο δρόμο από τη Μουτσούνα προς τον Πάνερμο, σήκωσε αντιρρήσεις και αντιδράσεις. Λες και κάποιος είχε αποφασίσει ότι δεν πρέπει να τοποθετηθεί εκεί η προκάτ (βαριάς μορφής) εκκλησία στη μνήμη της Αγίας Κυριακής. Κίνηση που είχε γίνει σε συνεργασία του προέδρου της Δημοτικής Κοινότητας Απεράθου, Γιώργου Μπάκαλου, της Δωρήτριας, της Μητρόπολης Παροναξίας και του Δήμου... Ομως, ενώ αρχικά οι αρμόδιοι φορείς δεν έφεραν αντίρρηση, στη συνέχεια όλα γύρισαν τούμπα. Αποτέλεσμα; Πριν από μερικές ημέρες κι ενώ ο πρόεδρος της Κοινότητας κος Μπάκαλος, να είναι εκτός Νάξου, συνεργείο ανέλαβε τη μεταφορά της εκκλησίας της Αγίας Κυριακής στη νέα της θέση, στο ...βουνό. Κι έτσι από Αγία Κυριακή η "Θαλασσινή" έγινε του ...βουνού ή, "κατατρεγμένη" όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο κος Μπάκαλος σε σχόλιό του. Μάλιστα, η δουλειά έγινε λίγο ...βιαστικά καθότι στη τοποθέτησή της στο νέο σημείο (σ.σ. ψηλά να αγναντεύει το πέλαγος) είχαμε κι ένα θέμα με την ...Ανατολή, αλλά όπως φαίνεται και στη βασιική φωτογραφία, όλα διορθώθηκαν. Οσο για τη πρότερη θέση, επί του δρόμου, έγιναν άμεσα όλες οι εργασίες, ώστε οι περαστικοί και δη οι τουρίστες το καλοκαίρι να μην αντιλαμβάνονται τι βρίσκονταν στον σημείο εκείνο για δύο χρόνια...  

Ας δούμε τι αναφέρει ο κος Μπάκαλος σε ανάρτησή του στη προσωπική του ιστοσελίδα στα social media και μας γυρίζει πίσω, δύο χρόνια, τον Μάρτιο του 2017 όταν και αναφέρει "αφορά τη ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ με ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ ΧΑΡΑΧΤΗΡΑ , από χαροκαμένη μάνα που έχασε ότι πολυτιμότερο είχε στη ζωή της, ΤΟ ΜΟΝΑΚΡΙΒΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ . Εκκλησάκι ΚΟΣΜΗΜΑ και ΣΤΟΛΙΔΙ στην περιοχή …..επιλογής και επιθυμίας της δωρήτριας .

Κάποιοι ευτυχώς λιγοστοί, ΔΕΝ συγκινούνται από τα δράματα που κρύβει η ζωή και ως θλιβερές φιγούρες στάθηκαν εμπόδιο και σκληροί πολέμιοι .... επειδή τάχατες έκρυβε ΘΕΑ.....και αλλοίωνε αιγιαλό, χωρίς να υπολογίζουν ακόμα και το θρησκευτικό συναίσθημα και επιθυμία της ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ του λαού. Δείγμα της πνευματικής καθίζησης και πνευματικής παρακμής της αντιφατικής εποχής που ζούμε.

Μετά από δύο χρόνια ΑΤΟΛΜΙΑΣ από τους αρμόδιους φορείς, απ ότι φαίνεται εκ του αποτελέσματος, μάλλον εισακουστήκαμε και δόθηκε ΛΥΣΗ. Τη μετέφεραν σε άλλο σημείο ( μιας και ήταν προκάτ βαρέου τύπου). Στη θέση "βουνό". Άραγε σχεδιασμένα ή τυχαία, σε περίοδο απουσίας μου λόγω εορτών και προσωπικού μου λόγου?????

Θέλοντας να ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΝ ΤΙ ?????

Σκοτείνιασμα και ανατριχίλα με κυριεύουν στη σκέψη και μόνο της θέας, κατόπιν ΕΝΤΟΛΩΝ κάποιων, να μεταφέρεται ο ιερός χώρος της Αγίας Κυριακής ως «RES – πράγμα », πιθανόν ( κατά πληροφορίες μου ), από εργάτες εργολάβου, διαφορετικής εθνότητας, κουλτούρας, πίστης…...

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΠΟΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ :

1) Επιλογή ή σύμπτωση η χρονική περίοδος απουσίας μου, για την όλη διαδικασία μετακίνησης ; Υπήρξε σκοπιμότητα ;;;;

2) Έχουν ακολουθηθεί οι νόμιμες και προβλεπόμενες διαδικασίες (πχ αδειοδοτήσεις κ.λ.π) και αν ΝΑΙ, τότε ΓΙΑΤΙ δεν ενημερώθηκα ποτέ ως θεσμός , αφού είχα ασχοληθεί με το θέμα και ευρίσκονταν σε περιοχή αρμοδιοτήτων μου ;;;

3) ...Έγινε ΑΠΟΔΟΧΗ ΔΩΡΕΑΣ ;;; Αν ΝΑΙ , ΓΙΑΤΙ με τόση χρονοβόρα καθυστέρηση;

4) ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΗΚΕ τυχούσα απόφαση ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΔΩΡΕΑΣ στην Δωρήτρια, αλλά και στην Κοινότητα Απειράνθου;

5) Η Κοινότητα γιατί ΔΕΝ ενημερώθηκε ΠΟΤΕ και με κανέναν τρόπο για συμμετοχή της ή για τυχούσες προθέσεις του Δήμου και μάλιστα στην στιγμή που υπήρξε και αλληλογραφία από πλευράς μου ως τοπικός Άρχων ;

ΓΙΑΤΙ άραγε ΟΛΟΙ κώφευαν στα έγγραφά μου, που είχα καταθέσει σε Υπηρεσίες,σε Αρχές, απόφαση τοπικού Συμβουλίου και ΟΥΔΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΠΟΤΕ ??? Αφού προτίτερα αγνόησαν, αδιαφόρησαν για τα Πιστεύω μας, την εκκλησία, την παράδοση, το παράπονο της μάνας _δωρητή..... Και την ΚΥΝΗΓΗΣΑΝ ..... Για τη θέα κάποιων και ....Τον αιγιαλό.... Ενήργησαν μόνο όταν έλειπα...., ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΝ ΑΡΑΓΕ ΤΙ ?????

6) Έγινε η πρέπουσα χωροθέτησή της ή τοποθετήθηκε βιαστικά - όπως όπως και άντε να τελειώνουμε ;;

7) Ποιος ΠΛΗΡΩΣΕ τελικά τα ΕΞΟΔΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ ;;

Και άλλα πολλά ερωτηματικά……… Όμως πέραν των ΟΛΩΝ προανεφερθέντων , θεωρώ πως αν και εφόσον όλα τα προηγούμενα έχουν γίνει με νομότυπο και μόνιμο χαραχτήρα, Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΣΗΜΕΙΟΥ, προκειμένου να αποφευχθούν έριδες και αντιρρήσεις, έστω από συγκεκριμένους, ….. αποτελεί πέραν από εγωισμούς,

ΟΧΙ την πιο ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ – ΙΔΑΝΙΚΗ ΛΥΣΗ (ΑΝ λαμβάνονταν υπ όψη ότι το σημείο διαμόρφωσης ήταν επιθυμία και προϋπόθεση της δωρήτριας, αλλά και βούλησης της πλειοψηφίας του θρησκευόμενου λαού ).

Όμως είναι η πλέον ΣΥΝΕΤΗ ΛΥΣΗ. Άλλωστε η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ και η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ του συγκεκριμένου χώρου που ευρίσκεται τώρα, όπως και του χώρου που είχε τοποθετηθεί προγενέστερα «προσωρινά » η εκκλησία, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΕΣ. Είχαν ΑΞΙΟΛΟΓΗΘΕΙ,ΥΠΟΛΟΓΙΣΘΕΙ, ΣΧΕΔΙΑΣΤΕΙ ΜΕ ΣΥΜΦΩΝΗ ΓΝΩΜΗ τόσο δική μου όσο και του αείμνηστου Τοτόμη Πρωτονοτάριου και του Δημάρχου Μ. Μαργαρίτη ….πολύ πιο ΠΡΙΝ. 

Από τις 16/3/2016, παρουσία των δύο πρώτων μαζί και ειδικού μηχανικού των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου. Όπως συνετή κρίνω τη διευθέτηση του όλου ζητήματος,  θεωρώ πως τούτη την ώρα επιβάλλεται και η ΣΥΝΕΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ του και μάλιστα επιλέγοντας τη ΣΙΩΠΗ. ΣΙΩΠΗ με συνοδεία ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ !

Προέχει να αναλύσουμε τα πνευματικά οφέλη και μηνύματα, προκειμένου να σώσουμε την ΨΥΧΗ μας και ΟΧΙ να τη χάσουμε. Μόνον ενωμένοι κάτω από τον χριστιανικό πολιτισμό, ΘΑ ΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΟΡΘΙΟΙ και θα παραμείνουμε ΖΩΝΤΑΝΟΙ.

Το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ είναι που ΜΕΤΡΑΕΙ .  Το ξωκλήσι της Αγίας Κυριακής θα παραμείνει εκεί αιώνια. 

Στην κορυφογραμμή που ευρίσκονται τα ταπεινά ξωκλήσια με τη ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, της Ζωοδόχου Πηγής στο ύψωμα Πιθαδάρη και του Σταυρού της Ράχης και τα δύο του 1819 !  Ο σταυρός ως οδηγός ζωής και ως πυξίδα, …. ΘΑ ΑΤΕΝΙΖΕΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ μας !!!!  Θα είναι εκεί. Θα φαντάζει και θα εμπνέει. ΤΟ ΟΦΕΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟ, θα είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ για ΟΛΟΥΣ μας!
Τα παιδιά μας έχουν ανάγκη από ΑΝΟΙΧΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ! Αλλά και κάποιους ΝΑ ΤΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ !!!!!!

Έχουμε ανάγκη όλοι μας να πλουτίσουμε την ψυχή μας με ΑΡΕΤΕΣ, ηθικές – πνευματικές, σύμβολα – οδηγούς, που αποκρυσταλλώνονται μέσα από τον ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ !!!

Η μόνιμη και κατάλληλη ( ας ελπίσουμε ) ΣΤΕΡΕΩΣΗ του εξωκλησιού της Αγίας Κυριακής , ΩΣ ΛΥΧΝΑΡΙ με αιώνια πια παρουσία, ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ΩΣ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ,  θα μας δείχνει την αληθινή και καθαρή θέα του κόσμου. Μέσα από αυτόν τα παιδιά μας θα ανακαλύψουν και θα χαρούν ότι ωραίο κρύβει η ζωή μας. Θα γεμίζουν ΦΩΣ, ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ και ΠΙΣΤΗ !

Γι αυτό αγαπητοί μου, 
το να ανεγείρονται ή να αναστηλώνονται εκκλησίες, αποτελεί ΕΛΠΙΔΑ ! Έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΞΙΑ ! Η εκκλησία είναι η φωλιά του ελληνορθόδοξου πολιτισμού . Αλλά και το ανάχωμα στους ΕΠΙΔΡΟΜΕΙΣ που επιδιώκουν να ισοπεδώσουν τα ΚΑΣΤΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Πιστεύω πως ΑΦΟΒΑ πρέπει να ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΟΥΝ και να ΜΑΧΟΝΤΑΙ οι άνθρωποι που παραμένουν πιστοί στις ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ και στα ΙΔΑΝΙΚΑ μας !!!

Φρονώ πως η δωρήτρια ως γνήσια ελληνορθόδοξη ψυχή, με τον τρόπο της, νοιάζεται και συμβάλλει ουσιαστικά και όχι με λόγια, στην ΠΡΟΟΔΟ του τόπου μας. Άλλωστε να θυμίσω σε ΟΛΟΥΣ ότι ανάλογη ΣΥΜΒΟΛΗ είχε επιτελέσει πρόγονός της για την εκκλησία του Αγίου Αντωνίου στην Απείρανθο, που με δική του πρωτοβουλία και με την ενίσχυση των Απεραθιτών της Κωνσταντινούπολης, ανεγέρθηκε το 1888.

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ της ΔΩΡΗΤΡΙΑΣ είναι γενναία ! Και να προσθέσω, πως επιπλέον Η ΊΔΙΑ είχε αναλάβει και ΟΛΟ το κόστος ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ , υποστύλωσης και διαμόρφωσης της περιοχής που ΕΙΧΕ τοποθετηθεί αρχικά η εκκλησία. Είναι ύψιστου συμβολισμού, άξια μιμητισμού, σε μια εποχή που βασιλεύει το ΑΤΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ , καθώς επίσης σε μια εποχή με οικονομικές δυσπραγίες τόσο για τους πολίτες, όσο και για τις Κοινότητες και τους Δήμους.

Αισθάνομαι την ανάγκη, ΜΕ ΣΥΓΚΊΝΗΣΗ, σεμνά και ταπεινά όπως αρμόζει στην περίπτωση, ως άνθρωπος και ως θεσμός , ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΔΗΜΟΣΙΑ τη δωρήτρια !

Θα ήταν όμως άνανδρο από μέρους μου να ΜΗΝ ευχαριστήσω ΚΑΙ όλους τους συντελεστές , που είχαμε προσωπικές προστριβές εξαιτίας των διαφορετικών προσεγγίσεών μας που αφορούσαν το ίδιο θέμα και κυρίως εξαιτίας των αργοπορημένων ελληνορθόδοξων αντανακλαστικών τους. Εκείνοι ξέρουν.-

ΜΕ ΤΙΜΗ
Γεώργιος Στεφάνου Μπάκαλος 
(Πρόεδρος Τ. Κοινότητας Απειράνθου Νάξου )