Νάξος: Η μοναξιά του ... ναυαγοσώστη

Αχ, αυτή η γραφειοκρατία… Ανίκητη. Ότι κι εάν κάνει κανείς, δεν μπορεί να την νικήσει. Το είδαμε για μία ακόμη φορά την τουριστική περίοδο που φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της. Ο κρατικός μηχανισμός για μία ακόμη φορά πιάστηκε στον ύπνο. Με αποτέλεσμα, η αντίδρασή του να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα σε σχέση με αυτά που έλυσε.

Και αναφερόμαστε στο θέμα της κάλυψης των παραλιών από ναυαγοσώστες. Άργησαν να βγουν οι απαραίτητες υπουργικές αποφάσεις, οι ναυαγοσώστες επέλεξαν τον ιδιωτικό τομέα (ξενοδοχεία) με αποτέλεσμα οι Δήμοι να μην έχουν επιλογές.

Και έτσι οι όποιες συμφωνίες και προκηρύξεις έγιναν με καθυστέρηση. Και η εικόνα στις παραλίες ήταν απογοητευτική κυρίως τον Μάιο αλλά και τον Ιούνιο.

Και βέβαια, είχαμε και συνέπειες. Όπως η υποστολή «Μπλε Σημαίας» στην Σαντορίνη και την Άνδρο.. Με αιτιολογία την απουσία ναυαγοσώστη.

Και το χειρότερο; Βλέπουμε παρατάσεις των συμβάσεων έως και το τέλος του Οκτωβρίου. Όπως στην περίπτωση της Νάξου. Με τον ναυαγοσώστη που …συλλάβαμε ακίνητο στην παραλία του Αγίου Προκοπίου να κοιτάζει το άπειρο. Και το χειρότερο; Σε μία από τις ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας να μην υπάρχει ούτε ένας λουόμενος (!!!)

Κρίμα δεν είναι; Όμως, ο ναυαγοσώστης εκεί. Πιστός στο ρόλο του. Και την υπόθεση. Σαν τους ακρίτες που φυλούν τις Θερμοπύλες…