Αμερική - Χόλιγουντ: "Αντίο" σε μία μεγάλη Ελληνίδα, την Ολυμπία Δουκάκη

Ενα από τα πιο γνωστά πρόσωπα στο χώρο του Κινηματογράφου και του πολιτισμού με άμεση σχέση με την Ελλάδα, έφυγε το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου... Ο λόγος για την Ολυμπία Δουκάκη, η οποία είχε βραβευθεί με Όσκαρ για την ενσάρκωση του ρόλου της σαρδόνιας μεσήλικης μητέρας που συμβουλεύει την ξεροκέφαλη κόρη της για τα αισθηματικά της στη ρομαντική κομεντί Moonstruck (1987)... Πέθανε σε ηλικία 89 ετών.

Ο αδερφός της, Απόλλων Δουκάκης, ανακοίνωσε την είδηση στο Facebook χθες, γράφοντας ότι «μετά από πολλούς μήνες με προβλήματα υγείας» η «αγαπημένη μου αδερφή, Ολυμπία Δουκάκη, πέθανε σήμερα το πρωί στη Νέα Υόρκη».

Η Ολυμπία Δουκάκη είχε κερδίσει το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Moonstruck, μια ρομαντική κωμωδία του 1987 στην οποία έπαιξε την μητέρα της πρωταγωνίστριας την οποία υποδύθηκε η Cher, απέναντι στον Νίκολας Κέιτζ. Άλλες ταινίες περιελάμβαναν το «Look Who’s Talking» και την συνέχειά του, «Working Girl» και «Mr Holland’s Opus».

Η καριέρα της στη μεγάλη οθόνη συνεχίστηκε με ρόλους στο φιλμ Look Who's Talking (1989) και τις συνέχειές του με τον Τζον Τραβόλτα και την Κέρστι Άλι, την ταινία Steel Magnolias (1989) με τη Σίρλεϊ Μακλέιν, τη Σάλι Φιλντ και την Τζούλια Ρόμπερτς, την ταινία Mighty Aphrodite του Γούντι Άλεν (1995), ή το φιλμ Mr. Holland's Opus (1995), με τον Ρίτσαρντ Ντρέιφους.

Η ηθοποιός και τραγουδίστρια Σερ αναφέρθηκε στον θάνατο της Ολυμπίας Δουκάκη μέσω Twitter, χαρακτηρίζοντάς την «καταπληκτική ηθοποιό» και προσθέτοντας: «Μίλησα μαζί της πριν από τρεις εβδομάδες. Αναπαύσου εν ειρήνη αγαπημένη».

 

 

 

Άλλη μια οσκαρική ηθοποιός, η Βαϊόλα Ντέιβις, χαρακτήρισε την Ολυμπία Δουκάκη «την τέλεια ηθοποιό», η οποία «έκανε τους πάντες γύρω της καλύτερους» και «ήταν χαρά να συνεργάζεσαι μαζί της».

Η Δουκάκη, που χειριζόταν μαεστρικά ρόλους που απαιτούσαν δηκτικό, ανέκφραστο χιούμορ, ήταν επίσης υποψήφια για βραβεία Emmy χάρη σε ρόλους που ενσάρκωσε σε τηλεοπτικές σειρές το 1991, το 1998 και το 1999.

«Έπαιζα πάντα την μεγαλύτερη» είχε δηλώσει στους New York Times το 2004. «Νομίζω ότι είχε να κάνει με την φωνή μου».

Μεταξύ των αφιερωμάτων για τον θάνατό της, η Cher έγραψε στο Twitter: «Η Ολυμπία Δουκάκη ήταν μια καταπληκτική, βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός. Η Ολυμπία έπαιζε την μαμά μου στο Moonstruck και παρόλο που υποδυόταν μία γυναίκα που υπέφερε… όλη την ώρα μου έλεγε πόσο αγαπούσε τον Λούις, τον ‘όμορφο, ταλαντούχο σύζυγό της’. Της μίλησα πριν από 3 εβδομάδες. Αναπαύσου εν ειρήνη αγαπημένη».

Η Ολυμπία Δουκάκη είχε μια εκτεταμένη καριέρα και παντρεύτηκε τον Λούις Ζόριχ, επίσης ηθοποιό, το 1962. Είχαν αποκτήσει τρία παιδιά. Εμφανίστηκαν μαζί μία φορά, σε μια παραγωγή του « Who's Afraid of Virginia Woolf» από τον Έντουαρντ Άλμπι, το 1979. Με τον θάνατό του το 2018, σε ηλικία 93 ετών, οι Times ανέφεραν πως σε μία συνέντευξή του το 1991 ο Άλμπι είχε δηλώσει πως το ζευγάρι είχε μπει τόσο πολύ στο πετσί του ρόλου που «παραλίγο να χωρίσουν».

Γεννημένη στο Λόουελ της Μασαχουσέτης το 1931, η Ολυμπία Δουκάκης ήταν ξαδέρφη του Μάικλ Δουκάκης, ο οποίος έγινε κυβερνήτης και έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος των ΗΠΑ με τους Δημοκρατικούς το 1988. Παραλαμβάνοντας το Όσκαρ της εκείνη την χρονιά, σήκωσε το βραβείο ψηλά πάνω από το κεφάλι της και φώναξε: «Εντάξει Μάικλ, πάμε!». Δυστυχώς όμως, υπέστη βαριά ήττα από τον Τζορτζ Χέρμπερτ Ουόκερ Μπους στις εκλογές.

Το 1989, το αγαλματίδιο της Δουκάκη εκλάπη από το σπίτι της στο Νιου Τζέρσεϊ. «Δεν είμαστε εξεζητημένοι» είχε δηλώσει ο σύζυγός της. «Το είχαμε στην κουζίνα».

Τι είχε δηλώσει για την ελληνική καταγωγή της

Το 2012, η Ολυμπία Δουκάκης είχε δηλώσει στην Guardian πως ένιωθε ότι η ελληνική καταγωγή της σήμαινε πως «ήταν μια ξένη και πως δεν θα ταίριαζε ποτέ -τόσο σε σχέση με τον ελληνικό πολιτισμό όσο και με τον πολιτισμό των ΗΠΑ. «Μεγαλώνοντας, ήμουν πάντα μοιρασμένη ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους, ποτέ δεν ήμουν αρκετά σεβαστή σε κανέναν από αυτούς. Αλλά δεν με πειράζει».

Σε συνέντευξή της στην Καθημερινή, το 2015, και ερωτηθείσα για την ελληνικότητά της είχε πει: «Αυτό είναι μια μεγάαααλη κουβέντα. Ξέρεις, εκεί όπου μεγάλωνα, στο Λόουελ, ήταν καμίνι εθνοτήτων. Οι γονείς μας πάλευαν για το μεροκάματο και εμείς, τα μικρά, παλεύαμε στο δρόμο. Γιατί παλεύαμε; Γιατί ήμουν Ελληνίδα, κι ο άλλος Ιταλός, κι ο άλλος Γερμανός ή Αμερικανός. Στα 13 μου κυκλοφορούσα με μαχαίρι. Το χρησιμοποίησα; Οχι. Αλλά ο άλλος έπρεπε να ξέρει ότι κρατάω μαχαίρι. Αλλιώς θα με κορόιδευε για το όνομά μου, για τη μύτη μου, για το φαγητό που τρώω σπίτι μου, για τους γονείς μου. Πάλευα επειδή ήμουν Ελληνίδα. Κι όταν στα 8 είχα ρίξει μια μπουνιά σε ένα αγοράκι, η μάνα μου είχε πει στη μάνα του “δεν ανακατεύομαι με το τι κάνουν τα παιδιά μου στο δρόμο”, γιατί ήξερε, όπως και ο πατέρας μου, ότι έπρεπε να παλέψω σ’ αυτό το περιβάλλον, για να μην αφήσω τους άλλους να λερώσουν, να κοροϊδέψουν, να ξεφτιλίσουν την ταυτότητά μου. Στο μεταξύ, μου έλεγε η μάνα μου, μην ανησυχείς, όταν μεγαλώσεις θα χαίρεσαι που κράτησες το όνομα Ολυμπία. Οι άνθρωποι θα καταλάβουν τι σημαίνει. Και μεγάλωσα, πήγα στη Νέα Υόρκη κι εκεί άκουγα ότι θα παίρνω μόνο “έθνικ” ρόλους, ότι είμαι πολύ “έθνικ”. Αλλά και πάλι δεν άλλαξα το όνομά μου. Θα ράγιζε την καρδιά του πατέρα μου και δεν μπορούσα να το κάνω«

 


 

Διαβάστε όλες τις τελευταίες ειδήσεις από τις σελίδες του Naxos Press - τώρα και στο Google News