"Πατρίδα από Μάρμαρο" και αποκάλυψη στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Μετά την “Οδύσσεια του Νίκου Καζαντζάκη” και το “Deadline”, η καινούρια κινηματογραφική δουλειά του Μένιου Καραγιάννη, μπλέκει δεξιοτεχνικά τα θέματα της τέχνης και της ύπαρξης, και λειτουργεί σαν μία συνισταμένη του προϋπάρχοντος έργου του. Η ταινία Πατρίδα από Μάρμαρο, ψηλαφεί όλα όσα αποκαλύπτει ένα έργο τέχνης και ταυτόχρονα τα μυστήρια που εξακολουθούν να περικλείονται σ’ αυτό, και μας γοητεύουν. Μία κινηματογραφική δουλειά, υπαρξιακή στον πυρήνα της, ανιχνεύει την δύναμη της τέχνης και τον τρόπο που υπάρχουμε και ορίζουμε τη ζωή.

Και η Νάξος; Ο σκηνοθέτης Μένιος Καραγιάννης συνυπάρχει με το Γερμανό γλύπτη Ingbert Brunk και του δημιουργεί έναν ευρύχωρο κινηματογραφικό χώρο, ώστε να μιλήσει για τον πόνο και την ελευθερία που εμπεριέχει η δημιουργία. Ο Ingbert Brunk που ζει και δουλεύει εδώ και 35 χρόνια στη Νάξο, ανιχνεύει μπροστά στην κάμερα την έννοια του ξένου, του μέτοικου και φέρνει το δικό του τρόπο να υπάρχει ανάμεσα σε δύο πατρίδες. Η κάμερα περιδιαβαίνει τη Νάξο, τα μυθικά της λατομεία, εστιάζει στα σημερινά μαρμαράδικα και στους Ναξιώτες του μαρμάρου, και φέρνει στο φως τη κόκκινη κλωστή που μας συνδέει με την κυκλαδική τέχνη. Η Κατερινά Κοσκινά και ο Χάρης Καμπουρίδης, εκ γενετής φιλότεχνοι και εξαιρετικά αποκαλυπτικοί στην ταινία, δίνουν ο καθένας τους από ένα μικρό ρεσιτάλ ευαισθησίας και διεισδυτικότητας. Μιλούν για την ανατρεπτικότητα της τέχνης, εισχωρούν στη δουλειά του γερμανό γλύπτη, και μας κάνουν κοινωνούς στην ουσία της δημιουργίας μ’ ένα τρόπο ιστορικό, ψυχαναλυτικό και εν τέλη λυτρωτικό.

Ποιος είναι ο Ingbert Brunk? 

 «Εδώ βρίσκεται η πρώτη ύλη της δουλειάς μου! Που άλλου θα ήταν το ιδανικό σημείο για να ζήσω;»  αναφέρει γελώντας ο γερμανός γλύπτης που βρέθηκε στη Νάξο το 1982 ως τουρίστας και από το 1985 μένει μόνιμα στο νησί… Αρχικά στο κάστρο και αργότερα στον Αζαλά, κοντά στη Μουτσούνα, έχοντας δημιουργήσει ένα καταπληκτικό εργαστήριο και ατελιέ…  Ο κατεξοχήν χώρος του ατελιέ, αποτελείται από ένα μεγάλο κύβο, με πανύψηλη οροφή, όπου στο κέντρο της υπάρχει ένας μεγάλος φεγγίτης. «Από αυτό το φεγγίτη, θέλω να μπαίνει το φως και να δημιουργεί τις κατάλληλες αντανακλάσεις. Επίσης, με αυτό τον τρόπο, ακόμη και σε μία ημέρα με συννεφιά, το φως είναι αρκετό για να αναδείξει τα έργα...». Γεννήθηκε στο Dannenberg της Γερμανίας, κοντά στο Αμβούργο και σπούδασε στη σχολή Καλών Τεχνών "Hochschule der Künste" του Βερολίνου. Η επαφή του με την κρυσταλλίνα, το μάρμαρο της Νάξου τον οδήγησε στο να δουλεύει αποκλειστικά αυτό το μάρμαρο. Η ιδιαιτερότητα του; Πρόκειται για μάρμαρο πολύ φωτεινό με κρυσταλλική, όπως μαρτυρά και το όνομά του, δομή.

Για την επιλογή του να μείνει μόνιμα στην Ανατολική πλευρά της Νάξου θα δηλώσει στην ιστοσελίδα vice.com «Διάλεξα αυτό τον τόπο, μακριά από τη Χώρα, γιατί εδώ μπορώ να συγκεντρώνομαι καλύτερα σε αυτό που κάνω. Πιάνω καλύτερα την αίσθηση του νησιού. Έχω πολύ καλή επαφή με τη θάλασσα, που σμιλεύει τόσο καλά όσο κανείς άλλος την πέτρα και αυτό μου δίνει κατεύθυνση». Το μάρμαρο της Νάξου είναι φημισμένο για την ποιότητα του, την υφή αλλά και τους ιδιαίτερους χρωματισμούς του, κυρίως λευκό με αποχρώσεις του γκρι και μικρές δόσεις κίτρινου και μαύρου. Η δουλειά του Brunk, η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως ως αφαιρετική, έχει δέσει μοναδικά με την ποιότητα του μαρμάρου. Εκμεταλλεύεται τις ιδιαιτερότητες τόσο της υφής όσο και των χρωμάτων για να δημιουργήσει εφέ και είναι ικανός να χειριστεί το μάρμαρο σαν να ήταν ένα πιο απαλό, εύπλαστο υλικό και να το κάνει να μοιάζει ρευστό, αισθησιακό, φωτεινό ακόμη και διάφανο.

Σκηνοθεσία / Φωτογραφία: Μένιος Καραγιάννης
Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Κατσάνος
Παραγωγή: skapeta films & mind clip
Έτος παραγωγής: 2018
Διάρκεια: 57 min