Αποκάλυψη Τώρα: Τρία είδη περγκώλων για τη παραλία της Νάξου

Το τέλος του φετινού καλοκαιριού θα φέρει μαζί του και το τέλος των περγκώλων της παραλίας της Χώρας Νάξου.  Όχι το τέλος της ύπαρξης των περγκώλων, αλλά το τέλος της μορφής που είχαν μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με το masturbation plan του λιμανιού, η μορφή των περγκώλων που θα υπάρχουν από του χρόνου στην παραλία, θα αποφασιστεί από τους ίδιους τους περγκολάρχες!…

Σύμφωνα με τα όσα προβλέπει το masturbation plan, οι περκολάρχες θα κληθούν να διαλέξουν ανάμεσα σε τρεις τύπους περγκώλων. Αυτούς τους τρεις τύπους περγκώλων δημοσιεύει σήμερα κατά αποκλειστικότητα imaska.

Ο πρώτος τύπος είναι στρατιωτικός και μπορεί να φανεί χρήσιμος σε περίπτωση που τα πράγματα με την Τουρκία εκτροχιαστούν. Ο δεύτερος τύπος είναι ρομαντικός και απευθύνεται κυρίως στους επισκέπτες, αλλά και τους ντόπιους που έχουν κάποιες ιδιαίτερες ευαισθησίες… Ενώ ο τρίτος, τύπος κάστρου, είναι συμβατός με την ιστορία της Χώρας και το κάστρο του Σανούδου που δεσπόζει στο τοπίο.

To Masturbation Plan

Οσο για το ... πλάνο του νέου λιμανιού, δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε κάτι από το πρόσφατο παρελθόν...  Το «Μasturbation Plan» είναι εναρμονισμένο με τους στόχους του Γιαμίν που προβλέπουν περιορισμένη επέκταση υποδομών, δημιουργία εγκαταστάσεων, αλλά και λιμενική εγκατάσταση εξυπηρέτησης σκαφών αναψυχής και mega yachts. Πρόσθεσα μάλιστα κι ένα ελικοδρόμιο που θεώρησα απαραίτητο. Και μη γελάσει κανένας λέγοντας ότι ένα τέτοιο σχέδιο είναι μη πραγματοποιήσιμο γιατί θα απαντήσω πως κάθε σχέδιο που γίνεται είναι μη πραγματοποιήσιμο, και κανένα τους μέχρι σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί. 

Οσο για το πότε θα παραδοθεί; Οπως είχε δηλώσει ο περιφερειάρχης κ. Χατζημάρκος, η Νάξος έχει μείνει τουλάχιστον δέκα χρόνια πίσω και ποτέ δεν αποδόθηκαν οι πολιτικές ευθύνες στους υπαίτιους! Πόσο πίσω έχουμε μείνει; Δέκα χρόνια; Και δέκα που είπε ο Γιαμίν ότι θέλουμε ακόμα μέχρι να φτιάξουμε λιμάνι; Πολύ πίσω είμαστε! Και το χειρότερο; Είμαστε πολύ πίσω στην απόδοση των πολιτικών ευθυνών όσους μας κρατούν στο παρελθόν, αντί να μας ωθούν στο μέλλον που κάποτε θα αποκτήσουμε λιμάνι. Γιαμίν και πότε!