Νάξος - Απεράθου: Σκέψεις μίας ρομαντικής εποχής διά χειρός Σφυρόερα

Ημερολογίου Απερανθιτών για το 2019.... Μία από τις πιο έξυπνες κινήσεις καθότι έχουν αξιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο τα κείμενα του Νίκου Σφυρόερα, μέσα από τις σκέψεις και δράσεις αλλά και αφηγήσεις του Νικολού και της Μαριετώ... Το λέει άλλωστε και ο τίτλος  “Νικολό και Μαριετώ ένα ζευγάρι διαλεκτό”. 

Κάθε μήνα έχουμε και μία ανάρτηση από μία ιστορία της ζωής του ζευγαριού...  έχοντας μπει στο καλοκαίρι, η ιστορία έχει τίτλο "Απάνεμος και τυχερός ο Ιούλης' και έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό Απεράθου φύλλο 26, τον Ιούλιο του 1985...

Και ο Νικολός μέσα από το συγκεκριμένο του γράμμα μας ταξιδεύει στην καλοκαιρινή Απείρανθο... Οι θύμησες έχουν σχέση με την ρεματιά όπου μαζί με την Μαριετώ είχαν πάει για να "ξεκαλοκαιρέψουμε" για το μπάνιο στη στέρνα, το γυμνό των εραστών, το παιχνίδι του έρωτα ανάμεσά τους και με το φεγγάρι να έχει ρόλο ... θεατή σε αυτή την όμορφη ερωτική σκηνή που μας θυμίζει μία ρομαντική εποχή που αλήθεια, υπάρχει ακόμη; Κι όπως μας λέει ο Νικολός " Π’ όσο τα λέω όλα ‘φτα, μόρχεται να δακρύσω".

Απολαύστε την γλώσσα των απεραθιτών μέσα από το κείμενο του καθηγητή και λογοτέχνη Νίκου Σφυρόερα...

Καλοκαιριάτικο γράμμα
Αγαπητή μου Μαριετώ
το καλοκαίρι αρχίζει,

κι ο νους μου στων Προβολακιώ
τη ρεμαθιά ‘υρίζει.
Θυμούμαι πο ‘πααίναμε
μαζί κι δυο ‘κει κάτω,

να ξεκαλοκαιρέψομε
στου μύλου το μιτάτο.
Θυμούμαι το κολύμπι μας
στου μύλου μας τη στέρνα,

κι ήμεσταν ολοτσίτσιδοι
κι όποιος θέλει ας επέρνα.
Θυμούμαι τα συκάμινα,
τα σύκα, τα καρύδια,

τσι φούσκες, τα δαμάσκηνα,
μα και τ’ αποραβδίδια.
Θυμούμαι την απλωταριά
ποπέφταμε τα βράδια,

και κάναμε τ' αντρόυνο,
κι ήμεσταν όλο χάδια.
Θυμούμαι το παπλάκισμα
μεσ' το λογγό του ρυάκα,

κι ετράβου ντο φουστάνι σου,
κι ετράβας μου τη βράκα.
Θυμούμαι που δεν ήθελες,
τάχα μου, να σ’ αγγίζω,

κι ύστερα πάλι μ’ έβανες
να σε παιζογλεντίζω.
Μα ποιό να πρωτοθυμηθώ
και ποιό στερνό ν’ αφήσω;
Π’ όσο τα λέω όλα ‘φτα,
μόρχεται να δακρύσω.

Σε φιλώ
Ο Νικολός

ΑΠΕΡΑΘΟΥ
Αρ. φύλλου 26 – Ιούλης 1985