Νάξος: Έπιασαν δουλειά οι υδροφόρες για το πότισμα των ζώων

Το τηλέφωνο χτυπάει.. Αρχές Αυγούστου… Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής γνωστός γεωργός, ο φίλος μας Μιχάλης Ρώτας…  «Να δεις που φέτος θα πούμε το νερό νεράκι… Σε λίγο δεν θα έχουμε νερό ούτε για να πιούμε. Όχι για να βάλουμε τις φθινοπωρινές πατάτες καθότι τα πηγάδια πλέον είναι άδεια… Αλλά ούτε για να πιουν τα ζώα… Θα αγοράσουμε νερό στο τέλος»…

Δύο εβδομάδες αργότερα και ως άλλος προφήτης δικαιώνεται… Ο λόγος; Διανύουμε τη χειρότερη χρονιά όσον αφορά τις βροχοπτώσεις από το 1999 – 2000. Ναι πριν από 18 ολόκληρα χρόνια…  Θα ολοκληρώσουμε το υδρολογικό έτος με κάτι περισσότερο από 205 χιλιοστά βροχόπτωσης, επίδοση που αγγίζει εκείνη τη χρονιά, αλλά ευτυχώς είναι μακριά από το απόλυτο αρνητικό ρεκόρ που είναι από το 1989 – 90 όταν και είχαμε πιάσει μόλις 138 χιλιοστά νερού…

Όμως, ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Ότι εκείνες οι χρονιές (1999 – 2000 και 1989 – 90 ή και 1965- 66 με 211 χιλιοστά) δεν είχαν περισσότερα από δύο χρόνια κύκλο πορείας. Όμως, φέτος; Συμπληρώσαμε 3η χρονιά με ποσοστό βροχόπτωσης πολύ κάτω από το μέσο όρο της  Νάξου από το 1960 όταν και έχουμε επίσημα στοιχεία από τον Μετεωρολογικό Σταθμό του νησιού…  Βλέπετε, ο μέσος όρος είναι στα 350 χιλιοστά (η καλύτερη χρονιά το 2002 – 03 με 691 χιλιοστά) αλλά τα τρία τελευταία χρονιά δεν πιάνουμε καν τα 300 χιλιοστά και το χειρότερο φέτος κλείνουμε το υδρολογικό έτος με μόλις 207. Κάτι που σημαίνει 140 λιγότερα…

Και βέβαια καμία πρόληψη… Όλα σε θεωρητικό επίπεδο και με την σκέψη «έχει ο Θεός»… Α ναι, και με τα φράγματα αυτή τη στιγμή κάτω από το όριο ασφαλείας και τα πηγάδια σχεδόν άχρηστα. Και τι μένει; Γεωτρήσεις  που συναγωνίζονται η μία την άλλη ποια θα πάει βαθύτερα. Άρα; Διαλύουμε οριστικά και χωρίς κανένα σχέδιο τον υδροφόρο ορίζοντα του νησιού..

Και τι μένει; Η αγωνία του κτηνοτρόφου, του γεωργού για το σήμερα.. Ούτε καν για το αύριο.. Τον Οκτώβριο του 2016 τα πηγάδια ήταν στα 45αρια… («φτάνουμε στο σημείο να ποτίζουμε …. 45αρια», ήτοι 45 λεπτά νερό έχει πλέον κάθε πηγάδι) με τις δεξαμενές να είναι άδειες. Και έτσι επέλεξαν την λύση της υδροφόρας. Κάτι που  σημαίνει αύξηση κόστους. Τότε, το νερό από τους ιδιώτες κόστιζε περίπου 10 ευρώ το κυβικό και μία δεξαμενή χρειάζεται περίπου 120 κυβικά νερού για μπορέσει να γεμίσει. Και κατανάλωση σε λιγότερο από 20 ημέρες…

Τώρα; Το νερό κι αυτό ακρίβυνε. Ακολούθησε το δρόμο της ανάπτυξης. Στα 150 ευρώ το δρομολόγιο, ήτοι 30 ευρώ πιο ακριβά σε σχέση με πέρυσι.. Τα πετρέλαια λέει…  Οι δεξαμενές για σήμερα γέμισαν… Αλλά με δεδομένο ότι βροχή πριν από τον Νοέμβριο δεν αναμένεται να δούμε, πόσο θα αντέξουν οι κτηνοτρόφοι; Όσο για τις πατάτες και την φθινοπωρινή σπορά; Ξεκινάει αυτές τις ημέρες αλλά οι οιωνοί δεν είναι και οι καλύτεροι…

Όσο για τις δράσεις που αφορούν την πρόληψη από τη Δημοτική Αρχή; Ε; Κάποια στιγμή θα φτιάξουμε και το φράγμα του Τσικαλαριού… Είναι κι αυτό κάτι έτσι δεν είναι;

Βροχή εντός του 2018

Μήνας         Χιλιοστά

Ιανουάριος    30,20

Φεβρουάριος 64,80

Μάρτιος        03,60

Απρίλιος       -

Μάιος 00,40

Ιούνιος         04,80

Ιούλιος         00,40

Αύγουστος    -

 

Υδρολογικό Έτος (Σεπτ – Αυγ)

Χρονιά        Χιλιοστά

2017 – 18     207,70

2016 – 17     294.20

2015 – 16     270.20

2014 – 15     443.80

2013 – 14     325,40

2012 – 13     366.80

2011 – 12     335.80

2010 – 11     498.00

2009 – 10     460.30

2008 – 09     378.30

2007 – 08     504.50

2006 – 07     386.90

2005 – 06     381,90

2004 – 05     312,60

2003 – 04     359,70