Παραλία Νάξου : Μία διαφορετική προσέγγιση με σεβασμό στο περιβάλλον

Σήμερα το μεσημέρι είχαμε το πρώτο επεισόδιο στο νέο …τηλεπαιχνίδι «Νομιμοποίηση της χερσαίας ζώνης λιμένα Νάξου» .. Και λέμε πρώτο επεισόδιο γιατί πολύ απλά μοιάζει αδύνατο με το καλημέρα να υπάρχει λύση. Είναι άλλωστε ένα … παιχνίδι κυριαρχίας και εντυπώσεων. Τι δηλαδή; Ήρθε ο Δήμος Νάξου και πήρε άμεσα αυτό που θέλει; Μα είναι δυνατόν; Άρα θα έχουμε και συνέχεια. Και με δεδομένο ότι υπάρχουν εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις και ένα Master Plan που έρχεται, τότε κανείς δεν θα πει άμεσα «εντάξει» και θα δώσει τα χέρια. Πόσο μάλλον όταν στη συνάντηση δεν προβλέπετε να είναι ο αρμόδιος Υπουργός.

Και πάμε σ’ αυτό που λέμε «τηλεπαιχνίδι». Με όσα αναφέραμε πιο πάνω καταλάβατε ότι είναι παιχνίδι. Που κολλάει το «τηλέ»; Μα στο γεγονός ότι τα περισσότερα εξ αυτών γίνονται για το «Θεαθήναι». Ακόμη και μέσα στο Δήμο υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για τη λύση του προβλήματος. Οπότε; Πρωτοσέλιδα και ανακοινώσεις αλλά και συνεντεύξεις για να δείξουμε ότι παλεύουμε να λύσουμε το πρόβλημα.

Όμως, το πρόβλημα παραμένει εκεί… Και παραμένει γιατί οι επιχειρηματίες σε σχέση με το Δήμο ή την Πολιτεία έχουν διαφορετική άποψη για το τι σημαίνει «Πέργκολες» ή «επιχειρηματικότητα»…

Με την βοήθεια πάντως του Γιάννη Μπαλτογιάννη, ενός αρχιτέκτονα που έχει δείξει εκπληκτικά δείγματα γραφής ακόμη και στο πρωταπριλιάτικο αστείο με την γέφυρα που θα ενώνει τη Νάξο με τη Πάρο, προσφέρετε η ιδανική λύση. Μία παραλία γεμάτη δέντρα και δη αλμυρίκια για να μην έχουν ανάγκη και πολύ νερό. Μία παραλία που θα γεμίσει σε πράσινο ενώ θα δώσει τη δυνατότητα στους πολίτες μέσα από σκαλιά – ανάλογες κατασκευές υπάρχουν στο Βερολίνο και το Παρίσι με βάση την δική του εμπειρία – να απολαμβάνουν το περιβάλλον. Όσο για τα καταστήματα και τις επιχειρήσεις; Θα μπορούν να δραστηριοποιηθούν κοντά στα καταστήματά τους και ουσιαστικά οι πελάτες να έχουν θέα τα δέντρα και τη θάλασσα.

Και βέβαια υπάρχει και ο δρόμος για την κίνηση των αυτοκινήτων και δικύκλων που παραμένει στο ίδιο σημείο… Για σκεφτείτε κι αυτή τη λύση; Είπαμε. Όταν κάποιος θέλει μπορεί να βρει λύσεις. Έξυπνα μυαλά στο νησί έχουμε. Ούτε εισαγωγή …μυαλών χρειαζόμαστε ούτε τίποτα. Απλά να καθίσουν όλοι στο ίδιο τραπέζι και να αποφασίσουν με γνώμονα το κοινό καλό όλων και όχι μερικών ή των λίγων ή έστω της πλειοψηφίας. Εδώ που φτάσαμε σημασία έχει το όλο και τίποτα άλλο…