Νάξος: Αλήθεια, πότε θα μιλήσουμε για τον συνάνθρωπό μας

Αεροδρόμιο, λιμάνι, δρόμοι, φωτισμός, υδροδότηση, κονδύλια και τουρισμός. Συνοπτικά αυτά είναι τα θέματα που συζητούν οι εκλεγμένοι σύμβουλοι στο Δημοτικό Συμβούλιο της Νάξου, τα ραδιόφωνα, οι εφημερίδες και λίγο-πολύ και η ίδια η κοινωνία του νησιού στις παρέες και στα καφενεία. Φαινομενικά τα παραπάνω είναι θέματα που αφορούν στην «ανάπτυξη» του νησιού και κατά συνέπεια στην ευημερία των κατοίκων του.

Ο λόγος, όμως, που συζητιούνται αυτά τα συγκεκριμένα θέματα και όχι κάποια άλλα είναι γιατί πολύ απλά είναι πάρα πολύ ΕΥΚΟΛΑ, σχεδόν αριθμητικά, σχεδόν απλοϊκά. Το να μιλήσεις για το πόσα μέτρα θέλεις τον αεροδιάδρομο ή ποιοι δρόμοι θα ηλεκτροφωτίζονται, είναι εύκολο και οδηγεί στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα, ότι, δηλαδή, όλα είναι θέμα διαχείρισης. Στα συμβούλια, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, αναζωπυρώνουν διαφωνίες που καταλήγουν σε τσακωμούς για την διαχείριση των χρημάτων του προϋπολογισμού και το χαμένο χρόνο για την ολοκλήρωση των μελετών και των έργων. Ελάχιστοι εκφράζουν την άποψη για το ποιες μελέτες θα έπρεπε να γίνουν και ποια έργα.

Ακολουθούν τα μέσα ενημέρωσης της Νάξου που προπαγανδίζουν ακριβώς αυτό το μοντέλο εξουσίας με την φαινομενική στάση των ίσων αποστάσεων από τους μεν και τους δε και ρίχνουν φως στο ποιος είναι ικανός και ποιος ανίκανος, ώστε να μας διευκολύνουν να διαλέξουμε όταν έρθει η ώρα. Οι συζητήσεις περνούν στα σπίτια, στα γραφεία, τα κουρεία, τα καφενεία και εξαπλώνονται σαν τη χολέρα μέσα στην κοινωνία μέχρι να σβήσουν οποιαδήποτε άλλη πολιτική έκφραση και προβληματισμό αλλά κυρίως μέχρι να σβήσουν την κριτική ικανότητα του καθενός στο τι είναι τελικά σημαντικό και τι ασήμαντο.

Εμείς δεν κατέχουμε καμιά έμφυτη αλήθεια για το τι πρέπει να γίνει πάνω σε αυτό το νησί απλά αναρωτιόμαστε…

Πόσες αποφάσεις έχουν παρθεί στο δημοτικό συμβούλιο και πόσες συζητήσεις έχουν γίνει στα ραδιόφωνα και στα καφενεία για τα ναρκωτικά που κυκλοφορούν στο νησί;

Πόσες συζητήσεις έχουν γίνει για τη ζωή των παιδιών και των νέων του νησιού, για το ποιοι θέλουν να γίνουν και το πώς θέλουν αυτόν τον τόπο, για το αν θέλουν πραγματικά την καθημερινότητα του καφέ και της μπάλας;

Πόσες φορές έχει συζητήσει το δημοτικό συμβούλιο για την σωματική και ψυχική υγεία των πολιτών και πόσες για βεγγαλικά και catering;

Πόσες αποφάσεις έχουν παρθεί στο δημοτικό συμβούλιου για τους ανθρώπους που χάνονται τα καλοκαίρια στους δρόμους της Νάξου;

Πόσα θέματα έχουν μπει στην ημερήσια διάταξη του δημοτικού συμβουλίου για τη σχέση των πολιτών με το φυσικό και δομημένο περιβάλλον, για τα σκουπίδια που καίγονταν, για τους βιότοπους, για τα βουνά και τους ελαιώνες του νησιού;

Πόσες αποφάσεις έχουν περάσει στη «Διαύγεια» για ενοικίαση παραλιών και πόσες για την προστασία τους;

Δεν περιμένουμε, φυσικά, απάντηση από το σύστημα τοπικής εξουσίας που εκμεταλλεύεται χρόνια τώρα τους πολίτες (τις περισσότερες φορές με τις ευλογίες τους). Δεν περιμένουμε να σταματήσουν να βλέπουν την αυτοδιοίκηση ως προνόμιο των λίγων και εκλεκτών, ούτε να αλλάξουν από μόνοι τους τις πολιτικές που εφαρμόζουν.

Το μοναδικό στο οποίο ελπίζουμε και προσδοκούμε είναι να καταφέρουμε να αποφασίζουμε κάποια στιγμή μόνοι μας για το τι είναι σημαντικό για τις ζωές μας και να βάλουμε χωρίς ενδιάμεσους τις δικιές μας πολιτικές προτεραιότητες.

Ανάρτηση από την ιστοσελίδα στα social media της Αδέσμευτης Κίνησης Πολιτών Νάξου ΕΔΩ