Νάξος: Βγήκαν οι μπουλντούζες παγανιά κι έφτασαν έως τις παραλίες

Το είδαμε κι αυτό… Μπουλντόζα σε αλυκή να προσπαθεί να ανοίξει όρυγμα ώστε να μπορέσει το νερό της αλυκής να περάσει στη θάλασσα… Θα μου πείτε που είναι το παράξενο… Μα δεν είναι από μόνο του; Συνήθως, η φύση έχει τους δικούς της κανόνες για να μπορεί να υπάρχει ισορροπία στο οικοσύστημα και να μην χρειάζεται η ανθρώπινη παρέμβαση.

Για να μπαίνει «χέρι ανθρώπου» και μάλιστα με τόσο εντυπωσιακό τρόπο, κάτι έχει προηγηθεί. Και σίγουρα δεν είναι τα φυσικά φαινόμενα αυτά που έχουν προκαλέσει αυτή την αλυσίδα των δράσεων…

Και επειδή λίγο χαθήκαμε, να σημειώσουμε ότι το πρωί της περασμένης Πέμπτης (17/01), μπουλντόζα του Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων βγήκε στο …δρόμο. Εκλογές έρχονται, σου λέει να μην βγω κι εγώ… Αυτό σκέφτηκε η μπουλντόζα. Και έφτασε έως τη Γλυφάδα, στην πανέμορφη παραλία στην ευρύτερη περιοχή Καστρακίου. Και άρχισε τις εργασίες: επιχείρηση άνοιγμα ορύγματος πλάτους περίπου 4 μέτρων με σκοπό να παροχευτεύσουν τα νερά της Αλυκής της Γλυφάδας (στο Καστράκι στα όρια του Αλυκού) προς τη θάλασσα. Βλέπετε με τις έντονες βροχοπτώσεις η Αλυκή φούσκωσε και γειτονικά σπίτια προφανώς αντιμετωπίζουν πρόβλημα…

Όμως, υπάρχουν θεματάκια. Όπως το γεγονός ότι η Αλυκή είναι λίγο πιο ψηλά από το επίπεδο της θάλασσας. Οπότε, το όποιο όρυγμα καθίσταται αυτόματα άκυρο σε αλλαγή κατεύθυνσης ανέμου (από βοριά σε νοτιά)

Και σίγουρα, ένα τέτοιο πρόβλημα δεν λύνεται με … τρύπες. Και το μόνο που θα απομείνει; Θα είναι μία τεράστια παρέμβαση σε έναν πανέμορφο αιγιαλό και αισθητικά δεν μοιάζει και ως ιδανική επιλογή…

Από εκεί και πέρα, το όρυγμα έμεινε στη μέση. Υπήρξε παρέμβαση από κατοίκους της περιοχής, ενημερώθηκε Λιμεναρχείο, Δημοτική Αρχή για το λάθος της δράσης καθότι δεν υπήρχε και η ανάλογη μελέτη για μία τέτοια δράση…  Τι έμεινε; Μία …λωρίδα στη παραλία να θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο κινείται η Δημοτική Αρχή όταν παρεμβαίνει σε θέματα περιβάλλοντος, η άμεση αντίδραση των κατοίκων που έχουν ιδιαίτερη ευαισθησία στους χώρους που κατοικούν και βέβαια το γεγονός ότι για μία ακόμη φορά η ανάληψη ευθύνης μοιάζει με μπαλάκι του τένις. Από τον έναν στον άλλο και όπου κάτσει…

Α και βέβαια μας έμεινε ότι η φύση έχει το δικό της μερίδιο που δεν σέβεται τις παρεμβάσεις των ανθρώπων και θέλει να ακολουθεί το δικό της δρόμο. Έναν δρόμο που έχει χαράξει εδώ και αιώνες παρά τις δράσεις των ανθρώπων που έχουν μόνο ίδιον όφελος και τίποτα περισσότερο…

Ευχαριστούμε τους κατοίκους της περιοχής για το φωτογραφικό υλικό και τις πληροφορίες