Εμιλυ Κολιανδρή: Η δική μου Νάξος

Ήθελα να γράψω για κάποιο άλλο νησί που να έχω πάει πιο πρόσφατα, αλλά πάντα εκεί επιστρέφω. Στη Νάξο. Τα τελευταία χρόνια μόνο με το μυαλό, μιας και οι οικογενειακές απαιτήσεις πια έχουν αλλάξει άρδην το σχήμα των διακοπών... Ας είναι. Με το μυαλό λοιπόν σ’ αυτό το κρυμμένο σπίτι, το ησυχαστήριο κάπου ανάμεσα στο Πυργάκι και το Καστράκι λίγα βήματα από την παραλία, πιο κάτω με την απέραντη αμμουδιά και τα κρυστάλλινα νερά όπου έκανες μπάνιο μόνος σου Δεκαπενταύγουστο. Και λίγο πριν τη δύση του ηλίου στο ίδιο τραπέζι κάθε βράδυ στην Αξιώτισσα, ένα υπέροχο περιβόλι στη μέση του πουθενά με το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα και γεύσεις μοναδικές, όλα παραγωγής τους, που και μόνο που τις σκέφτομαι ευφραίνεται ο ουρανίσκος μου...

Κι αυτές οι βόλτες σ’ αυτά τα χωριά... Την Απείρανθο και το Χαλκί με τη σπουδαία πορτοκαλόπιτα και τα γλυκά του κουταλιού. Και το βράδυ τα ψητά στην πλατεία του χωριού... και τα τυριά. Η γραβιέρα και το αρσενικό. Και οι βόλτες στα στενά της Χώρας, όταν ήθελες να έρθεις λίγο σε επαφή με τον πολιτισμό... Και το ιταλικό εστιατόριο της Σουζάνας... Κι οι παραλίες... Ίσως ο έρωτας μ’ αυτό το νησί συνδέεται και με μια εποχή αθωότητας κι ανεμελιάς που έχει φύγει ανεπιστρεπτί, ίσως αν ξαναπάω τώρα να μην είναι τίποτα το ίδιο, κυρίως γιατί δεν είμαι εγώ η ίδια, ίσως ο πιο ασφαλής τρόπος να επιστρέφεις σε μέρη τόσο προσφιλή είναι μόνο με το μυαλό.

*Η Ε.Κ. είναι ηθοποιός. Από τον Οκτώβριο θα πρωταγωνιστεί στο «Με δύναμη από την Κηφισιά» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά (Θέατρο του Νέου Κόσμου).