Η Κόνι Μεταξά μας γνωρίζει το δικό της Κουφονήσι

«Είναι φορές που σαν να υπάρχει Θεός» λέει η Μπλανς ντι Μπουά στο «Λεωφορείο ο Πόθος». Αυτό ακριβώς νιώθει κανείς μόλις αντικρίσει το Κουφονήσι. Γαλαζοπράσινα νερά, βαθύ γαλάζιο του ουρανού και το φως του ήλιου – του ήλιου του Αιγαίου.  Ένα φως που είναι... σαν να μιλάς με τον Θεό! Εδεμική γαλήνη.

Από την πρώτη στιγμή που πατάει κάποιος το πόδι του εδώ μεταφέρεται σε μη τόπο μη χρόνο, σε μια άλλη διάσταση όπου κανένα συμβατικό αντικείμενο δεν θεωρείται αναγκαίο. Πετάς ρολόι, ρούχα, κοσμήματα, ονόματα.

Ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι η μουσική για να φτιάξει κανείς το προσωπικό του soundtrack που θα ντύσει τις διακοπές του. Και εδώ μιλάμε για πραγματική «διακοπή». Διακοπή από όλα και κυρίως από τη χαοτική κατάσταση που θέλουμε να ονομάζουμε πραγματικότητα και βιώνουμε καθημερινά. Εδώ δε σε αγγίζει τίποτα. Το στρες, η κίνηση, το νέφος, οι φωνές, τίποτα δεν φτάνει μέχρι εδώ.

Είναι ένας μαγικός τόπος που «σβήνει» από μέσα σου όλα τα άγχη και τις ανησυχίες. Σε γαληνεύει και ταυτόχρονα σε απελευθερώνει. Σου δίνει τη δυνατότητα να αφουγκραστείς το είναι σου και να κάνεις ανακωχή με τον εαυτό σου. Να χαλαρώσεις και να ξεκουραστείς, βαθιά και αληθινά. Να καταφέρεις να φέρεις σε ισορροπία το σώμα με το πνεύμα. Πόσο απαραίτητο και πόσο σπάνιο στους ξέφρενους ρυθμούς της Αθήνας.

 «Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα» έχει πει ο Καζαντζάκης. Ε, το Κουφονήσι είναι ο παράδεισος που θα ζωγράφιζα.

Και τι καλύτερο για να περιγράψω τα συναισθήματα που γεννά αυτός ο τόπος από τη φράση του ποιητή του φωτός, Οδυσσέα Ελύτη: «Αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας!»

*Η Κ.Μ. είναι ηθοποιός.