Ελλάδα: "Εφυγε" ο φιλόλογος Φάνης Κακριδής, που δεν ήταν ...κλασικός

Σε ηλικία 86 ετών πέθανε χθες ο σπουδαίος φιλόλογος Φάνης Κακριδής, υιός του επίσης σπουδαίου κλασικιστή Ιωάννη Κακριδή. Ο Φάνης Κακριδής που κατείχε θέση ομότιμου καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, γεννήθηκε το 1933 στην Αθήνα, προερχόταν από φιλολογική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο φιλόλογος Ιωάννης Κακριδής, μητέρα του Όλγα επίσης φιλόλογος, η αδελφή του Ελένη και ο παππούς του, Θεοφάνης Κακριδής επίσης, φιλόλογοι. Σπούδασε αρχικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, και στη συνεχεία στο Πανεπιστήμιο της Μαγεντίας και Τυβίγγης (ας είναι καλά το γενεαλογικό δέντρο), όπου και υπηρέτησε ως λέκτορας για την αρχαία και νέα ελληνική γλώσσα (1959-1964).

Και όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα "Καθημερινή" ...  Δεν ήταν «κλασικός» με την έννοια που οι περισσότεροι γνωρίζουν, αλλά ήταν «δάσκαλος» με την έννοια που οι περισσότεροι επιθυμούν, και έτσι συνέχισε μέχρι το τέλος. Πολύτιμος κρίκος σε μια μεγάλη αλυσίδα πνευματικών ανθρώπων που υπηρέτησαν τα ελληνικά γράμματα, ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Φάνης Κακριδής, αφήνοντας παρακαταθήκη μια σπουδαία κληρονομιά για τις νεότερες γενιές ως ακαδημαϊκός δάσκαλος, συγγραφέας, μεταφραστής, μελετητής του έργου του Αριστοτέλη, του Ομήρου και της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.

Στο συγγραφικό του έργο ασχολήθηκε με την ιστορία, την ερμηνεία, τη μετάφραση και την κριτική της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Στους μαθητές και καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης παρέδωσε το έργο «Αρχαία ελληνική γραμματολογία» (Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Ιδρυμα Μανόλης Τριανταφυλλίδης), ενώ το 2017 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Αρχαίος ελληνικός λόγος» (εκδ. Καρδαμίτσα) για την πειραματική μέθοδο που χρησιμοποίησε μια ομάδα καθηγητών πριν από τρεις δεκαετίες για τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών. Συμμετείχε σε συλλογικά έργα για την ιστορία της ελληνικής γλώσσας, τη μυθολογία, το δημοτικό τραγούδι, ενώ επιμελήθηκε την έκδοση «Γράμματα του Ιωάννη Συκουτρή από την Κύπρο» (εκδ. ΜΙΕΤ) με επιστολές που είχε στείλει ο διακεκριμένος φιλόλογος στη φίλη και μητέρα του Φάνη Κακριδή, Ολγα Κομνηνού.

Μετέφρασε, επίσης, έργα του Αριστοφάνη, ενώ κατάφερε να συνδέσει τα αρχαία ελληνικά με ένα ευρύτερο κοινό αναλαμβάνοντας την απόδοση σε αττική διάλεκτο «πλουτισμένη με ομηρικές αναμνήσεις» του «Αστερίκιου εν Ολυμπία», του «Αστερίξ παρά Σακχαραζάδι» (εκδ. Μαμούθ Κόμιξ) και άλλων ιστοριών του γνωστού κόμικ «Αστερίξ και Οβελίξ».

Είχε βαθιά ριζωμένη την πεποίθηση ότι το χρέος του ακαδημαϊκού δασκάλου δεν τελειώνει με την αποφοίτηση των φοιτητών του και έτσι ο Φάνης Κακριδής αποτέλεσε για πολλούς έναν σταθερό φάρο γνώσης και ορθού λόγου μέσα από το συγγραφικό έργο του, τις παρεμβάσεις και την αρθρογραφία του. «Η παθολογία της γλώσσας ταυτίζεται με την παθολογία της ελληνικής κοινωνίας», έγραφε στο «Βήμα», ενώ ήταν γνωστή η ευαισθησία του για τη χρήση της γλώσσας και τον διαχωρισμό των «ελληνικών» από τις «ελληνικούρες».

Το 1964 εξελέγη καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο νεοσύστατο τότε Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, όπου και υπηρέτησε έως το 1984, με μια σύντομη διακοπή στα χρόνια της δικτατορίας. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Κέντρου Εκπαιδευτικών Μελετών και Επιμορφώσεως (ΚΕΜΕ) του υπουργείου Παιδείας και πρόεδρος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.